उद्दामः काम एवेतररसलवकस्पर्शमात्रासहिष्णुनित्यं वर्धिष्णुर् अत्युच्छलितरसमहाम्भोधि नित्यं च यत्र ।यत् किञ्चिज् जङ्गमस्थास्नु च परममहाश्चर्यनानासमृद्ध्याशश्वद्वृद्ध्या स्वयं चानिशम् उदितम् इदं भातु वृन्दावनं मे ॥3.50॥
uddāmaḥ kāma evetara-rasa-lavaka-sparśa-mātrā-sahiṣṇunityaṁ vardhiṣṇur atyucchalita-rasa-mahāmbhodhi nityaṁ ca yatra |yat kiñcij jaṅgama-sthāsnu ca parama-mahāścarya-nānā-samṛddhyāśaśvad-vṛddhyā svayaṁ cāniśam uditam idaṁ bhātu vṛndāvanaṁ me ||3.50||
Пусть сияет мне Вриндаван, где есть лишь необузданная, всегда растущая любовь, не терпящая и касания капли иной расы, — всегда великий океан бьющей через край расы; где всё движущееся и неподвижное — с разным богатством высшего великого чуда, непрестанно растущим само собой, — и который непрерывно восходит.
65632ec38433 · प्रकाशित 29 सित॰ 2026, 11:54:09 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Размер — sragdharā. mahāmbhodhi, sahiṣṇu в e-тексте без падежных окончаний.