तद् एवम् अपि परमवीर्यशाली शालीनतावशंवदतया निजज्यायसि यशः संवलयन् धेनुकप्रलम्बौ तत्प्रतापानलज्वालायां लम्बमानौ यच् चकार, तेन लब्धमधुराचारताप्रचारश् चायं नश् चेतसि विकारसारम् आसादयति ।
अहो! निजजनेषु सौहृद्यहृद्यतां तस्य पश्य, यः खलु तानवन् दवहुताशनम् अपि निजाशनम् आचचार ।
वर्षगणनया पौगण्डोऽप्य् अविकलाङ्गतया वामभुजं गिरिच्छत्रं परि प्रचण्डं दण्डं चकार । हंहो! तस्य बहलकुतूहलताम् अपि कलय, योऽयं कुदर्शनतां प्राप्तम् अपि सुदर्शनं सुदर्शनम् एव निर्मितवान् । शङ्खचूडनाम्नः खल्व् अस्य मनिचूडता न युक्ता स्याद् इतीव यक्षतया वित्तस्य यक्षवित्तस्य तस्य शङ्खमात्रावशेषतया चूडामणिम् अपजहार, अरिष्टं रिष्टं चकार, केशिनः प्रत्ययम् आकृष्य तदर्थेन चात्मनि कृतार्थतां प्रकृष्य केशवतां निर्देशयामास ।
tad evam api parama-vīrya-śālī śālīnatā-vaśaṁvadatayā nija-jyāyasi yaśaḥ saṁvalayan dhenuka-pralambau tat-pratāpānala-jvālāyāṁ lambamānau yac cakāra, tena labdha-madhurācāratā-pracāraś cāyaṁ naś cetasi vikāra-sāram āsādayati |
aho! nija-janeṣu sauhṛdya-hṛdyatāṁ tasya paśya, yaḥ khalu tānavan dava-hutāśanam api nijāśanam ācacāra |
varṣa-gaṇanayā paugaṇḍo’py avikalāṅgatayā vāma-bhujaṁ giri-cchatraṁ pari pracaṇḍaṁ daṇḍaṁ cakāra | haṁho! tasya bahala-kutūhalatām api kalaya, yo’yaṁ kudarśanatāṁ prāptam api sudarśanaṁ sudarśanam eva nirmitavān | śaṅkhacūḍa-nāmnaḥ khalv asya mani-cūḍatā na yuktā syād itīva yakṣatayā vittasya yakṣa-vittasya tasya śaṅkha-mātrāvaśeṣatayā cūḍāmaṇim apajahāra, ariṣṭaṁ riṣṭaṁ cakāra, keśinaḥ pratyayam ākṛṣya tad-arthena cātmani kṛtārthatāṁ prakṛṣya keśavatāṁ nirdeśayāmāsa |
размер не определён
И хоть Он и обладает высшей доблестью, из скромности отдавая славу старшему брату, Он сделал так, что Дхенука и Праламба сгинули в пламени его мощи; и слава о таком Его сладостном поведении приводит наше сердце в волнение. О, взгляните на Его сердечную дружбу к своим: спасая их, Он сделал своей пищей даже лесной пожар. По счёту лет — ещё отрок, Он, не напрягаясь, сделал левую руку крепкой рукоятью зонта-горы. Эй, взгляните и на Его великую жажду забав: Сударшану, ставшего безобразным, Он снова сделал „прекрасным на вид“. „Тому, кого зовут Шанкхачудой — «с раковиной на макушке», — не пристало носить на макушке самоцвет“, — будто рассудив так, Он оставил тому якше одну раковину, а самоцвет забрал; Аришту — „невредимого“ — Он сразил; а у Кеши отнял его суффикс и, сделав себя этим удовлетворённым, явил себя Кешавой.
8ece934b5a88 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 01:55:26 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Игра слов: «Кешава» толкуется как «убийца Кеши». «Аришта» значит «невредимый».