इति ।
तद् एवं वर्ण्यमानम् आकर्ण्य क्षणं सम्लानवर्णं निवर्ण्य च पुनर् असाव् अस्या वर्ताया विशेषानुवर्तनाय मधुमङ्गलं प्रस्थाप्य चिन्तां चान्तः प्राप्य विचारयति स्म ।
तम् एतं जनरवं मम गुरवश्चानुभवमानीतवन्तः सन्ति, प्रायशः परमयशसः पितरश् च तत्र कर्णवितरं करिष्यन्ति । तर्हि किन्तराम् अन्तरायम् इमम् अन्तरयिता? इति क्षणं शून्यायमानमनाः पुनश् चिन्तयामास । —
इतो व्यवधानम् एव खलु कलुषतां गतस्य मम निधानं भवति । तथा हि—
iti |
tad evaṁ varṇyamānam ākarṇya kṣaṇaṁ sa-mlāna-varṇaṁ nivarṇya ca punar asāv asyā vartāyā viśeṣānuvartanāya madhumaṅgalaṁ prasthāpya cintāṁ cāntaḥ prāpya vicārayati sma |
tam etaṁ jana-ravaṁ mama guravaścānubhavamānītavantaḥ santi, prāyaśaḥ parama-yaśasaḥ pitaraś ca tatra karṇa-vitaraṁ kariṣyanti | tarhi kintarām antarāyam imam antarayitā? iti kṣaṇaṁ śūnyāyamāna-manāḥ punaś cintayāmāsa | —-
ito vyavadhānam eva khalu kaluṣatāṁ gatasya mama nidhānaṁ bhavati | tathā hi—
размер не определён
Так. Услышав это, Он на миг побледнел, затем отослал Мадхумангалу разузнать об этом деле подробнее и, погрузившись в тревогу, стал размышлять: „Эту людскую молву уже узнали мои старшие; и, по всей вероятности, мой отец, чья слава так высока, тоже приклонит к ней слух. Кто же тогда устранит эту преграду?“ — и, на миг опустошённый умом, снова подумал: „Раз я уже запятнан, моё единственное прибежище — уйти отсюда. Ведь…
108eac92e1a9 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 01:55:26 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами