तदा च वारुणीम् अनुरक्तः पतनसक्तः स दिननाथः कृतनदीनाथपाथःक्वाथः स्वम् आलोकं लोकम् अपि तमसि वेशयामास ।
सत्यं सूर्यस् तुर्य
प्रहरस्यान्तं ययौ किन्तु ।
सबलहरिः प्रतिहरितं
हारिततिमिरं व्यधान् निजं किरणम् ॥11॥
tadā ca vāruṇīm anuraktaḥ patana-saktaḥ sa dina-nāthaḥ kṛta-nadī-nātha-pāthaḥ-kvāthaḥ svam ālokaṁ lokam api tamasi veśayāmāsa |
satyaṁ sūryas turya-
praharasyāntaṁ yayau kintu |
sabala-hariḥ pratiharitaṁ
hārita-timiraṁ vyadhān nijaṁ kiraṇam ||11||
размер не определён
А владыка дня, привязавшись к Варуни, клонясь к закату и раскалив воды океана, погрузил во тьму и свой светлый мир. Правда, солнце дошло до конца четвёртой стражи; но Хари с Балой простёрли во все стороны свои лучи, разгоняющие тьму.
89b9d533083f · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:02:41 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Варуни — запад, страна Варуны, и также вино: солнце «пьянеет» и падает.