तथा—
आद्यः साङ्गाधराङ्गच्छविकविकवितावर्धिनानर्धियुक्तस्
तत् सध्र्यङ् तद् वद् एव प्रतिलवरुचिरः सर्वविद्वद्भिर् उक्तः ।
तत्रादिः पद्मजिद्भ्यां निजकटकवरायेव पद्भ्यां प्रयुक्तः
किं चान्यस् तत्सहायाव् इव निजचरणौ चालयन् भीप्रयुक्तः ॥18॥
tathā—
ādyaḥ sāṅgādharāṅga-cchavi-kavi-kavitā-vardhi-nānardhi-yuktas-
tat sadhryaṅ tad vad eva prati-lava-ruciraḥ sarva-vidvadbhir uktaḥ |
tatrādiḥ padma-jidbhyāṁ nija-kaṭaka-varāyeva padbhyāṁ prayuktaḥ
kiṁ cānyas tat-sahāyāv iva nija-caraṇau cālayan bhī-prayuktaḥ ||18||
И ещё: первый украшен несметным, что вдохновляет поэтов слагать стихи о блеске Его губ и тела; рядом с ним — тот, что так же прекрасен в каждой частице, как воспели все мудрые. Первый ступает стопами, затмевающими лотосы, будто ради своих ножных браслетов; а другой переставляет ноги, будто их помощников, словно опасаясь.
9d23f5503a55 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:02:41 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Перевод приблизителен.