ततः सपुलकपालितम् अङ्कं पालयति व्रजभूपाले सर्व एवाखर्वम् आनन्दगर्वम् उवाहेति कथायां शान्तप्रथायां मधुकण्ठ उवाच—
कुत्र वा रमतां पुत्रस् तवान्यत्र व्रजाधिप ।
भक्तानुकम्पासम्पाती पश्य ते वश्य एव सः ॥27॥
tataḥ sa-pulaka-pālitam aṅkaṁ pālayati vraja-bhūpāle sarva evākharvam ānanda-garvam uvāheti kathāyāṁ śānta-prathāyāṁ madhukaṇṭha uvāca—
kutra vā ramatāṁ putras tavānyatra vrajādhipa |
bhaktānukampā-sampātī paśya te vaśya eva saḥ ||27||
И когда царь Враджи, весь в мурашках, прижал Его к себе, все исполнились великой гордой радостью. Рассказ утих, и Мадхукантха сказал: «Где ещё радоваться твоему сыну, владыка Враджи? Взгляни: Он, нисходящий из сострадания к преданным, покорен тебе».
80c5c475aeba · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:02:41 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами