व्रजराज उवाच—भवन् मन इदं किं मनुते; यद् भवति वसुदेवाद् भवति चास्मिंस् तस्य प्रीतिर् भवति इति ।
श्रीकृष्णः सस्मितम् उवाच—यद्य् अन्यथा स्यात् तथापि वृथापथ एव तन् मनोरथः । यद् भवत्प्रभावबलसंहितस्य मम कः खल्व् अहितम् आहितं कुर्वीत ।
यत एव खल्व् आबल्यवल्यमाने बाल्येऽपि मम पूतनादयस् ते धूतताम् आपन्नाः । किम् उत तद्वलतः एव वलितां वलमानाभ्यां बकवत्सकमुखानां सुखाद् एव प्रतिरित्सनं जातम् इति ।
vraja-rāja uvāca—bhavan mana idaṁ kiṁ manute; yad bhavati vasudevād bhavati cāsmiṁs tasya prītir bhavati iti |
śrī-kṛṣṇaḥ sa-smitam uvāca—yady anyathā syāt tathāpi vṛthā-patha eva tan manorathaḥ | yad bhavat-prabhāva-bala-saṁhitasya mama kaḥ khalv ahitam āhitaṁ kurvīta |
yata eva khalv ābalya-valyamāne bālye’pi mama pūtanādayas te dhūtatām āpannāḥ | kim uta tad-valataḥ eva valitāṁ valamānābhyāṁ baka-vatsaka-mukhānāṁ sukhād eva pratiritsanaṁ jātam iti |
размер не определён
Царь Враджи сказал: «Что Ты думаешь об этом? Ведь он знает о нашей дружбе с Васудевой — будет ли у него к Тебе расположение?» Шри Кришна с улыбкой сказал: «Даже если нет, его замысел всё равно идёт по ложному пути. Кто сможет причинить вред мне, наделённому силой вашего могущества? Ведь даже в детстве, окружённом слабостью, Путана и прочие у меня были развеяны. А уж Бака, Ватсака и прочие, когда мы уже набирались сил, и вовсе отступили легко».
d55dae21e28b · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:02:41 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Перевод приблизителен.