तद् एवं चिन्तातुराः पूराय कृतयात्र्ं श्यामगात्रं विलोकयितुं निष्कलङ्काशङ्काः सर्व एवाभिद्रवन्ति स्म । यात्राविधानं तु प्रातर् अभिधानं यास्यति ।
तद् एतद् अभिधाय मधुकण्ठः प्रतिपत्तिविपत्तितः स्तब्धतां लब्धवति माधवे राधां तु समुद्यन् मूर्च्छाबाधां निरीक्ष्य मङ्क्षु पुनर् आह स्म—
tad evaṁ cintāturāḥ pūrāya kṛta-yātrṁ śyāma-gātraṁ vilokayituṁ niṣkalaṅkāśaṅkāḥ sarva evābhidravanti sma | yātrā-vidhānaṁ tu prātar abhidhānaṁ yāsyati |
tad etad abhidhāya madhukaṇṭhaḥ pratipatti-vipattitaḥ stabdhatāṁ labdhavati mādhave rādhāṁ tu samudyan mūrcchā-bādhāṁ nirīkṣya maṅkṣu punar āha sma—
размер не определён
Так, измученные тревогой, все они, отбросив страх позора, бросились смотреть на Темнотелого, отправлявшегося в город. А об устройстве поездки будет сказано утром». Сказав это, Мадхукантха увидел, что Мадхава оцепенел, приняв рассказ за беду, а Радху одолевает подступающий обморок, — и тотчас сказал снова:
7eb21955bac9 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:02:41 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами