स्वप्नः सोऽयं समस्तात् किम् अथ बत मया रासतुल्योऽभिदृष्ट
स्वप्नो नायं मद् अङ्गं परिमलवलितं येन गोपाङ्गनानाम् ।
हा धिङ् मे ब्रह्मचर्यं विगलितम् अथवा बुद्धिपूर्वं तद् एतन्
न स्याद् अस्मान् न दोषः स्वविरहदहनात् प्रत्युतामूस् तरन्ति ॥48॥
svapnaḥ so’yaṁ samastāt kim atha bata mayā rāsa-tulyo’bhidṛṣṭa
svapno nāyaṁ mad aṅgaṁ parimala-valitaṁ yena gopāṅganānām |
hā dhiṅ me brahmacaryaṁ vigalitam athavā buddhi-pūrvaṁ tad etan
na syād asmān na doṣaḥ sva-viraha-dahanāt pratyutāmūs taranti ||48||
„Всё ли это сон — то, что я, ах, видел, подобное расе? Нет, не сон: моё тело пропитано благоуханием пастушек. Ах, горе, погибло моё ученичество! Или нет: это было не намеренно, так что вины нет; напротив — так они спасаются от огня разлуки со мной“.
350697cf28f1 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:44:00 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами