नववृन्दा : नूनं विदर्भनन्दिनी वृन्दावनं प्रपेदे, तदीयपरीवाराणां मञ्जीरशिञ्जितेन शङ्कितमरालकुलोत्कर्षाः कलापिनः पलायन्ते, तद् इतस् तूर्णं त्वया सत्यापसार्यताम् ।
बकुला : साहु मन्तेसि । (इति मूर्च्छिताम् एव राधाम् अङ्कीकृत्य निष्क्रान्ता ।)
मधुमङ्गलः (निकुञ्जान् निःसृत्य) : अच्चरिअं अच्चरिअं ! भो पिअबअस्स ! सच्चं च्चेअ पडिमारूबो सि ।
श्रीकृष्णः (पुरो दृष्टिं प्रक्षिपन्) : हन्त हन्त ! कथं लीना बभूव सद्यस् त्वाष्ट्री शिल्पमाया ? (इति चमत्कारम् अभिनीय) नववृन्दे ! भूयोऽपि किम् इयं प्रस्तोतुं शक्यते जगद्विस्मापिनी कापि माया ?
नववृन्दा : अथ किम् ।
श्रीकृष्णः (सोत्कण्ठं) : सखि, तूर्णम् उपनीयताम् ।
नववृन्दा : देव ! यतोऽहं विद्रवन्ती चक्रवाकीव बिभेमि, सेयं सन्निकृष्टा देवी चन्द्रिका (इति निष्क्रान्ता ।)
navavṛndā : nūnaṁ vidarbha-nandinī vṛndāvanaṁ prapede, tadīya-parīvārāṇāṁ mañjīra-śiñjitena śaṅkita-marāla-kulotkarṣāḥ kalāpinaḥ palāyante, tad itas tūrṇaṁ tvayā satyāpasāryatām |
bakulā : sāhu mantesi | (iti mūrcchitām eva rādhām aṅkīkṛtya niṣkrāntā |)
madhumaṅgalaḥ (nikuñjān niḥsṛtya) : accariaṁ accariaṁ ! bho pia-baassa ! saccaṁ ccea paḍimā-rūbo si |
śrī-kṛṣṇaḥ (puro dṛṣṭiṁ prakṣipan) : hanta hanta ! kathaṁ līnā babhūva sadyas tvāṣṭrī śilpamāyā ? (iti camatkāram abhinīya) navavṛnde ! bhūyo’pi kim iyaṁ prastotuṁ śakyate jagad-vismāpinī kāpi māyā ?
navavṛndā : atha kim |
śrī-kṛṣṇaḥ (sotkaṇṭhaṁ) : sakhi, tūrṇam upanīyatām |
navavṛndā : deva ! yato’haṁ vidravantī cakravākīva bibhemi, seyaṁ sannikṛṣṭā devī candrikā (iti niṣkrāntā |)
размер не определён
Нава-вринда: Верно, во Вриндаван пришла дочь Видарбхи: павлины, всполошённые звоном браслетов её свиты, разбегаются. Скорее уведи отсюда Сатью. Бакула: Хорошо придумано. (Взяв на руки Радху, всё ещё без чувств, уходит.) Мадхумангала (выходя из беседки): Диво, диво! Эй, милый друг, ты и правда стал изваянием! Шри Кришна (глядя вперёд): Ах, ах! Как вмиг исчезло это искусное наваждение Тваштара? (Изображая изумление.) Нава-вринда! Можно ли снова показать это дивящее мир наваждение? Нава-вринда: Конечно. Шри Кришна (с тоской): Подруга, приведи его скорее. Нава-вринда: Господин! Я, как чакраваки, убегаю в страхе: рядом лунный свет — царица. (Уходит.)
911f4a4f1777 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 07:21:46 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Самка чакраваки разлучается с милым с восходом луны; царица — Чандравали, «ряд лун».