(इति काकुं कुर्वती) अइ कण्हपडिमे ! एसा चाडुकोडिहिं भिक्खेदि राही, एब्बं च्चेअ जङ्गमीभविअ चिरं सुहाबेहि सन्ताबजज्जरं दीणाए लोअणं ।श्रीकृष्णः : हन्त वृन्दारकवर्धके ! दिष्ट्या संवर्धितोऽस्मि । (इति बाष्पधारां वितनोति ।)नववृन्दा : सखि ! चेलाञ्चलेनापसार्यतां प्रियमुखाम्भोजाद् बाष्पाम्बुधारा ।(श्रीराधा सापत्रपं तथा करोति ।)नववृन्दा (स्वगतं) : कथम् असौ माधवो राधिकाङ्गस्पर्शसौख्येन स्तिमिताक्षो भवन् पृष्ठाश्रितकदम्बस्तम्भम् आलम्बते ?श्रीराधा : हद्धी हद्धी ! साहबिअं धम्मं गदा पडिमा । (इति मूर्च्छति)(नेपथ्ये सञ्कुलध्वनिः ।)बकुला (सावेगं) : णअबुन्दे ! कधं एसो ससङ्कं बिक्कोसन्ताणं कलाबिणं कलाबो बिद्दबदि ?
(iti kākuṁ kurvatī) a{i} kaṇha-paḍime ! esā cāḍukoḍihiṁ bhikkhedi rāhī, ebbaṁ ccea jaṅgamī-bhavia ciraṁ suhābehi santāba-jajjaraṁ dīṇāe loaṇaṁ |śrī-kṛṣṇaḥ : hanta vṛndāraka-vardhake ! diṣṭyā saṁvardhito’smi | (iti bāṣpa-dhārāṁ vitanoti |)navavṛndā : sakhi ! celāñcalenāpasāryatāṁ priya-mukhāmbhojād bāṣpāmbu-dhārā |(śrī-rādhā sāpatrapaṁ tathā karoti |)navavṛndā (svagataṁ) : katham asau mādhavo rādhikāṅga-sparśa-saukhyena stimitākṣo bhavan pṛṣṭhāśrita-kadamba-stambham ālambate ?śrī-rādhā : haddhī haddhī ! sāhabiaṁ dhammaṁ gadā paḍimā | (iti mūrcchati)(nepathye sañkula-dhvaniḥ |)bakulā (sāvegaṁ) : ṇaabunde ! kadhaṁ eso sasaṅkaṁ bikkosantāṇaṁ kalābiṇaṁ kalābo biddabadi ?
размер не определён
(С жалобной мольбой.) О изваяние Кришны! Радха просит тебя миллионами ласковых слов: оживи вот так и долго-долго пои нектаром глаза этой бедной, измученной жаром! Шри Кришна: Ах, зодчий богов! По счастью, ты меня одарил! (Проливает потоки слёз.) Нава-вринда: Подруга! Утри краем одежды поток слёз с лотосного лица милого. (Шри Радха смущённо так и делает.) Нава-вринда (про себя): Как же Мадхава от счастья прикосновения к телу Радхики застыл с остановившимся взглядом, прислонившись к столбу-кадамбе за спиной? Шри Радха: Беда, беда! Изваяние вернулось к своей природе! (Теряет сознание.) (За сценой шум.) Бакула (взволнованно): Нава-вринда! Отчего эта стая павлинов в страхе с криками разбегается?
67decfbd56b5 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 07:21:46 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Кришна застыл от блаженства — и Радха решает, что изваяние снова стало неподвижным камнем.