(ततः प्रविशति सहपरिजना चन्द्रावली ।)
चन्द्रावली : हला माहबि ! विरहिणीए बहिणीए राहिए सोआणलो अज्जबि मे ण णिब्बादि ।
माधवी : भट्टदारिए ! पइदिसिणद्धासि, कधं णिब्बादु ?
चन्द्रावली : सहि ! अज्ज अज्जौत्तेण हा राहि हा राहि त्ति सब्बं च्चेअ रत्तिं सिबिणाइदं ।
माधवी : णूणं सिबिणदंसणबिक्खोहिदं अत्ताणअं बिणोदेदुं एसो बुन्दाअणं पइट्ठो ।
चन्द्रावली : सच्चं भणासि ।
माधवी : पेक्ख, भट्टदारिए ! अग्गदो णिउञ्जे भट्टा ।
चन्द्रावली (साचि समीक्ष्य) : हला ! जं बुन्दासणेबि एसो उप्फुल्लाआरो बिलोईअदि, ता तक्केमि अउरुब्बं किं पि रसन्तरं लद्धो ।
माधवी (निभाल्य) : भट्टदारिए ! फुडं सङ्गदा सा हारिणी सच्चभामा ।
चन्द्रावली : सहि, सच्चं सच्चं, जं इमस्स अङ्गे सो जेब्ब मए पेसिदो दिब्बपरिच्छओ, ता गदुअ तत्तं जाणिस्सं । (इत्य् उपसृत्य) जअदु जअदु अज्जौत्तो ।
(tataḥ praviśati saha-parijanā candrāvalī |)
candrāvalī : halā māhabi ! virahiṇīe bahiṇīe rāhie soāṇalo ajjabi me ṇa ṇibbādi |
mādhavī : bhaṭṭa-dārie ! pa{i}disiṇaddhāsi, kadhaṁ ṇibbādu ?
candrāvalī : sahi ! ajja ajja-utteṇa hā rāhi hā rāhi tti sabbaṁ ccea rattiṁ sibiṇāidaṁ |
mādhavī : ṇūṇaṁ sibiṇadaṁsaṇa-bikkhohidaṁ attāṇaaṁ biṇodeduṁ eso bundāaṇaṁ pa{i}ṭṭho |
candrāvalī : saccaṁ bhaṇāsi |
mādhavī : pekkha, bhaṭṭa-dārie ! aggado ṇiuñje bhaṭṭā |
candrāvalī (sāci samīkṣya) : halā ! jaṁ bundāsaṇebi eso upphullāāro biloīadi, tā takkemi a{u}rubbaṁ kiṁ pi rasantaraṁ laddho |
mādhavī (nibhālya) : bhaṭṭa-dārie ! phuḍaṁ saṅgadā sā hāriṇī saccabhāmā |
candrāvalī : sahi, saccaṁ saccaṁ, jaṁ imassa aṅge so jebba mae pesido dibba-paricchao, tā gadua tattaṁ jāṇissaṁ | (ity upasṛtya) jaadu jaadu ajja-utto |
размер не определён
(Затем входит Чандравали со свитой.) Чандравали: Подруга Мадхави! Огонь горя о разлучённой сестре Радхе во мне всё ещё не гаснет. Мадхави: Царевна, ты ласкова по природе — как же ему угаснуть? Чандравали: Подруга! Сегодня всю ночь благородный муж твердил во сне: «Ах, Радха! Ах, Радха!» Мадхави: Верно, встревоженный сном, он вошёл во Вриндаван развеяться. Чандравали: Ты права. Мадхави: Смотри, царевна! Впереди в беседке господин. Чандравали (искоса взглянув): Подруга! Раз даже во Вриндаване он так сияет, думаю, он вкусил какую-то невиданную новую расу. Мадхави (всмотревшись): Царевна! Ясно: он встретился с этой пленительной Сатьябхамой. Чандравали: Подруга, правда, правда: на нём тот самый дивный наряд, что я послала ей. Пойду узнаю, как было дело. (Подойдя.) Слава, слава благородному мужу!
cfe79331a40d · опубликовано 24 сент. 2026 г., 07:21:46 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами