Кришна
उद्धूता स्मितकौमुदी न मधुरा वक्त्रेन्दुबिम्बात् तया
मृद्वीनां न निराकृता निजगिरां माधुर्यलक्ष्मीर् अपि ।
कोष्णैर् अद्य दुरावरैर् निजमनोगूढव्यथाशंसिभिः
श्वासैर् एव दरोद्धूतस्तनपटैस् तस्या रुषः कीर्तिताः ॥
uddhūtā smita-kaumudī na madhurā vaktrendu-bimbāt tayā
mṛdvīnāṁ na nirākṛtā nija-girāṁ mādhurya-lakṣmīr api |
koṣṇair adya durāvarair nija-mano-gūḍha-vyathā-śaṁsibhiḥ
śvāsair eva daroddhūta-stana-paṭais tasyā ruṣaḥ kīrtitāḥ ||
размер не определён
Она не согнала с луны лица сладостного света улыбки, не отказалась от сладости своих нежных речей; её гнев выдали лишь тёплые вздохи, которых ей было не сдержать: они чуть колыхали покров на её груди и говорили о боли, скрытой в сердце.
bd62cd046d01 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 07:21:46 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами