राधिका : हला कल्लाणी होहि । (इति ललितां साकूटम् आलिङ्गति ।)
कृष्णः (जनान्तिकम्) : ललिते, विमुञ्च काठिण्यम् ।
ललिता : उक्कोअं मे देहि ।
कृष्णः (स्मित्वा) : ललिते सत्यं ते ब्रवीमि राधाम् अपि विप्रलभ्य सायम् अनङ्गसङ्गरे त्वाम् एव प्रतिरीरयिष्ये ।
ललिता (सरोसं परावृत्य) : अबेहि विदूसअ अबेहि ।
कृष्णः : कथयोत्कोचं यत्र ते तुष्टिः ।
ललिता : णाअर ! पुप्फमग्गणरङ्गेण बुंदाबणं भम्मन्ती दूएदि मे पिअसही । ता दिब्बपुप्फेहिं णं अलंकदुअ सुहाबेहि ।
कृष्णः (स्मित्वा) : यथाभिरोचते तुभ्यम् । (इति परिक्रम्य दर्पारभटीं नाटयन्) ललिते, बाढं विक्रुश्यताम् । न त्वां तृणाय मन्ये । (इति राधिकाहारं आक्रष्टुं करं प्रसारयति ।)
ललिता (वामं विलोक्य सस्मितम्) : छइल्ल ! सूरदेअपूजा किदे किदसिणाणं पिअसहीं अकिदसिणाणो क्खु तुमं मा फंसेहि ।
rādhikā : halā kallāṇī hohi | (iti lalitāṁ sākūṭam āliṅgati |)
kṛṣṇaḥ (janāntikam) : lalite, vimuñca kāṭhiṇyam |
lalitā : ukkoaṁ me dehi |
kṛṣṇaḥ (smitvā) : lalite satyaṁ te bravīmi rādhām api vipralabhya sāyam anaṅga-saṅgare tvām eva pratirīrayiṣye |
lalitā (sa-rosaṁ parāvṛtya) : abehi vidūsaa abehi |
kṛṣṇaḥ : kathayotkocaṁ yatra te tuṣṭiḥ |
lalitā : ṇāara ! puppha-maggaṇa-raṅgeṇa buṁdābaṇaṁ bhammantī dūedi me pia-sahī | tā dibba-pupphehiṁ ṇaṁ alaṁkadua suhābehi |
kṛṣṇaḥ (smitvā) : yathābhirocate tubhyam | (iti parikramya darpārabhaṭīṁ nāṭayan) lalite, bāḍhaṁ vikruśyatām | na tvāṁ tṛṇāya manye | (iti rādhikā-hāraṁ ākraṣṭuṁ karaṁ prasārayati |)
lalitā (vāmaṁ vilokya sa-smitam) : cha{i}lla ! sūra-dea-pūjā kide kida-siṇāṇaṁ pia-sahīṁ akida-siṇāṇo kkhu tumaṁ mā phaṁsehi |
размер не определён
Радхика: Подруга, будь благословенна! (Многозначительно обнимает Лалиту.) Кришна (в сторону): Лалита, оставь свою суровость. Лалита: Дай мне взятку. Кришна (улыбнувшись): Лалита, скажу тебе по правде: я обману даже Радху и вечером в битве любви сражусь только с тобой. Лалита (сердито отвернувшись): Прочь, насмешник, прочь! Кришна: Скажи, какая взятка тебя порадует. Лалита: Щёголь! Милая подруга устала, бродя по Вриндавану в поисках цветов. Укрась её дивными цветами и порадуй. Кришна (улыбнувшись): Как тебе угодно. (Пройдя, изображая удаль.) Лалита, кричи сколько хочешь — я тебя и в соломинку не ставлю. (Протягивает руку, чтобы сорвать ожерелье Радхики.) Лалита (взглянув налево, с улыбкой): Повеса! Моя подруга совершила омовение для почитания бога Солнца — не касайся её, неомытый!
cb1aff428718 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 05:51:35 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами