मधुमङ्गलः : बअस्स, एसा मए ज्जेब्ब लद्धा तुह राहा ।
कृष्णः (सकौतुकम्) : वयस्य, ललितेव कच्चिद् अविश्रम्भणीयभणितिर् नास्ति ।
मधुमङ्गलः : गाअत्तीए सबामि ।
कृष्णः (सविश्रम्भम्) : सखे, क्व सा दर्शय शीघ्रम् ।
मधुमङ्गलः : तुह्म हत्थगदं ज्जेब्ब णं करेमि । ता देहि मे परितोसिअम् ।
(कृष्णः सश्लाघं मालतीमालया मण्डयति ।)
मधुमङ्गलः : घेप्पिज्जउ एसा । (इति राधेति वर्णद्वयीभाजां पत्रलेखाम् अर्पयति ।)
कृष्णः (स्मित्वा) : सखे, सत्यम् अनेनापि भवदर्पितेन तर्पितोऽस्मि । यतः—
madhumaṅgalaḥ : baassa, esā mae jjebba laddhā tuha rāhā |
kṛṣṇaḥ (sa-kautukam) : vayasya, laliteva kaccid aviśrambhaṇīya-bhaṇitir nāsti |
madhumaṅgalaḥ : gāattīe sabāmi |
kṛṣṇaḥ (sa-viśrambham) : sakhe, kva sā darśaya śīghram |
madhumaṅgalaḥ : tuhma hattha-gadaṁ jjebba ṇaṁ karemi | tā dehi me paritosiam |
(kṛṣṇaḥ sa-ślāghaṁ mālatī-mālayā maṇḍayati |)
madhumaṅgalaḥ : gheppijja{u} esā | (iti rādheti varṇa-dvayī-bhājāṁ patra-lekhām arpayati |)
kṛṣṇaḥ (smitvā) : sakhe, satyam anenāpi bhavad-arpitena tarpito’smi | yataḥ—
размер не определён
Мадхумангала: Друг, а я вот нашёл твою Радху! Кришна (с любопытством): Друг, не так ли и у тебя, как у Лалиты, слова не заслуживают доверия? Мадхумангала: Клянусь Гаятри! Кришна (поверив): Друг, где она? Покажи скорее! Мадхумангала: Я вложу её прямо тебе в руки. Дай же мне награду. (Кришна с похвалой украшает его гирляндой из малати.) Мадхумангала: Бери! (Подаёт листок, на котором написаны два слога — «Радха».) Кришна (улыбнувшись): Друг, я доволен и этим твоим даром. Ведь —
2468a9deb023 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 05:51:35 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами