श्रीमद्वृन्दावनेऽस्मिन् निजरसविभवैर् व्यक्तिमायात्रिलोकेलोकेशाः शत्रुमुख्या य इह भुवि भुवो येऽतलेऽथ स्वयम्भूः ।सर्वे कृष्णानुरागप्रमथितहृदया द्रष्टुम् अन्यन् न शेकुर्विस्मृत्याधीशभावं स्वभुवि स भगवान् कृष्ण मग्नश्रियाभूत् ॥12.41॥
śrīmad-vṛndāvane’smin nija-rasa-vibhavair vyakti-māyā-trilokelokeśāḥ śatru-mukhyā ya iha bhuvi bhuvo ye’tale’tha svayambhūḥ |sarve kṛṣṇānurāga-pramathita-hṛdayā draṣṭum anyan na śekurvismṛtyādhīśa-bhāvaṁ sva-bhuvi sa bhagavān kṛṣṇa magna-śriyābhūt ||12.41||
В этом прекрасном Вриндаване богатствами своей расы (всё покорено): владыки миров во главе с Шакрой, те, кто на земле и в подземных мирах, и Самосущий — все с сердцами, взволнованными страстью к Кришне, не могли видеть иного; и сам Бхагаван, забыв чувство владыки, утонул в своей земле в красе Кришны.
1d4aa6bf6a91 · published Sep 30, 2026, 12:56:30 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Размер — sragdharā. śatru в e-тексте вместо śakra; строки 1 и 4 искажены.