चैतन्य इति । "हे सर्वप्रकाशक! सद्रूपतया सर्वाश्रयस्वरूप!" तद्रूपता च विपश्चिद्भिर् अवगता, सच्चिदानन्दरूपाय कृष्णायाक्लिष्टकर्मणे इति तापनीयनान्दीनिशमनात् । त्वय्य् एव नित्यसुखबोधतनौ इति श्रीभागवतीयब्रह्मस्तवे निगमनाच् च ।
ससनातनरूपक इति, "हे सनातनेन सदातनेन श्वस्वरूपम् अनुभवद्भिर् अपि सुनिरूपण रूपेण सह वर्तमान! तेन स्वभक्तिवित्तचित्तम् अनुवर्तमान!"
गोपालरघुनाथाप्तव्रजवल्लभ इति, "गोपालेषु ये रघवो लघवो, ये च नाथा मुख्या इति विख्यातगाथास्, तैर् आप्तस्य व्रजस्य बल्लवतल्लजव्रजस्य वल्लभ!" किं वा, "गोपालानां लघुर् इष्टः, स च नाथश् च यस्, तस्य सम्बोधनम् त्रिष्व् इष्टेऽल्पे लघुर् इति नानार्थवर्गलब्धबोधनम् । आप्तव्रजवल्लभ इति "आप्तव्रजानां स्वजनसमूहानां वल्लभ! परेषाम् अलभ्य ंसत्प्रभ!"
caitanya iti | "he sarvaprakāśaka! sadrūpatayā sarvāśrayasvarūpa!" tadrūpatā ca vipaścidbhir avagatā, sac-cid-ānanda-rūpāya kṛṣṇāyākliṣṭa-karmaṇe iti tāpanīya-nāndīni-śamanāt | tvayy eva nitya-sukhabodha-tanau iti śrī-bhāgavatīya-brahma-stave nigamanāc ca |
sa-sanātana-rūpaka iti, "he sanātanena sadātanena śvasvarūpam anubhavadbhir api sunirūpaṇa rūpeṇa saha vartamāna! tena svabhaktivittacittam anuvartamāna!"
gopāla-raghunāthāpta-vraja-vallabha iti, "gopāleṣu ye raghavo laghavo, ye ca nāthā mukhyā iti vikhyātagāthās, tair āptasya vrajasya ballava-tallaja-vrajasya vallabha!" kiṁ vā, "gopālānāṁ laghur iṣṭaḥ, sa ca nāthaś ca yas, tasya sambodhanam triṣv iṣṭe’lpe laghur iti nānārthavargalabdhabodhanam | āptavrajavallabha iti "āptavrajānāṁ svajanasamūhānāṁ vallabha! pareṣām alabhya ṁsatprabha!"
metro no identificado
«Чайтанья» значит: «О всё освещающий! Прибежище всего, ибо Ты — само бытие!» Эту Его природу знают мудрые — по заключению Тапани: «Кришне, чей образ — бытие, сознание и блаженство, чьи деяния неутомимы», и по концу хвалы Брахмы в «Бхагаватам»: «в Тебе одном, чьё тело — вечное блаженство и знание». «Са-санатана-рупака» значит: «О Ты, пребывающий вместе с вечным (санатана) обликом (рупа), который прекрасно распознают даже познающие Твою собственную природу! Ты им следуешь за сердцем, чьё богатство — преданность Тебе!» «Гопала-рагхунатхапта-враджа-валлабха» значит: «Возлюбленный Враджа — лучших из пастухов, — обретённого теми пастухами, что „рагху“, то есть малые, и теми, что „натха“, то есть главные, — чья слава всем известна!» Или: «Тот, кто среди пастухов „рагху“ — младший и любимый, и вместе с тем их владыка (натха), — к нему это обращение», ибо в словаре значений «лагху» (рагху) означает и «любимый», и «малый». «Аптавраджа-валлабха»: «Возлюбленный обретённых Тобою толп — сонма Своих близких! Сияние, недоступное другим!»
83aa4fc29583 · publicado 24 sept 2026, 18:27:42 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Второе прочтение: весь стих — обращение к одному Кришне; имена наставников становятся Его эпитетами. Джива играет тем, что в санскрите «р» и «л» нередко смешиваются: «рагху» = «лагху».