किं च—
वृक्षान् अङ्कुरयन्तु विद्रुतदशाम् अद्रीन् नयन्तु द्रुतं
स्तम्भं चाम्भसि लम्भयन्तु सरितां किं वा प्रतीचीनताम् ।
वेणुध्वानघटा यतोऽतिनिकटाः कस्माद् अकस्माद् बलात्
कर्णाभ्यर्णगता इव स्फुटम् अमून् धुन्वन्ति तद्ध्यायिनः ॥36॥
kiṁ ca—
vṛkṣān aṅkurayantu vidruta-daśām adrīn nayantu drutaṁ
stambhaṁ cāmbhasi lambhayantu saritāṁ kiṁ vā pratīcīnatām |
veṇu-dhvāna-ghaṭā yato’tinikaṭāḥ kasmād akasmād balāt
karṇābhyarṇa-gatā iva sphuṭam amūn dhunvanti tad-dhyāyinaḥ ||36||
И ещё: Пусть раскаты флейты, звучащие совсем рядом, заставляют деревья пускать ростки, растапливают горы, сковывают воду и поворачивают реки вспять. Но отчего же они, будто прозвучав у самых ушей, вдруг явно потрясают и тех, кто лишь думает о них?
0ae24b86fb86 · publicado 24 sept 2026, 18:27:42 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con