किं च, आदर्शनिभस्वच्छविभवनानादर्शस्पर्शादिमयभूमिका भूमिश् च कान्तेर् उत कान्तेर् वृष्टिसृष्टिकारिणी चिन्तामणीयते ।
आस्तां तावद् उत्तरम् अनु तारतम्यरम्यतागम्यमहिमा गृहादिषु महाचिन्तामणिमयी, यस्माद् उद्भिन्नास् तदुद्भिदश् च
तदीयशोभाम् आत्मन्य् उद्भावयन्ति ।
यत्र च,
kiṁ ca, ādarśani-bhasvac-chavi-bhavanānādarśa-sparśādi-maya-bhūmikā bhūmiś ca kānter uta kānter vṛṣṭi-sṛṣṭi-kāriṇī cintāmaṇīyate |
āstāṁ tāvad uttaram anu tāratamya-ramyatā-gamya-mahimā gṛhādiṣu mahā-cintāmaṇi-mayī, yasmād udbhinnās tad-udbhidaś ca
tadīya-śobhām ātmany udbhāvayanti |
yatra ca,
metro no identificado
Далее, земля — из чинтамани, ибо её почва сияет, как зеркало, а чертоги и прочее сверкают, отражая друг друга; она проливает дождь и красоты, и желанного. Не говоря уже о высшем, её слава, постижимая лишь по восходящей прелести, делает дома и прочее из великих чинтамани, так что пробивающиеся из неё растения являют в себе её красоту. И там:
8d3b006e65ee · publicado 24 sept 2026, 18:27:42 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con