तद् एवं सति बहिरन्तःसदनजनाः सहजकनकासनगणम् अध्यासीनाः श्रीकृष्णरामकथा यथायथं प्रथयन्तस् तत्तद्भावभावनतया शारीरस्वभावम् अपि विस्मरन्तीति किं वर्णनीयम् ।
यदा यदा तु कदाचित् क्वचिद् असौ श्रीमन्नन्दकुलचन्द्रमा निजकान्तिभिस् तेषां चकोरवाराणाम् इव पारणां पूरयति, तदा ते निजनिजजन्म च नवनववन् मन्यन्ते ।
tad evaṁ sati bahir-antaḥ-sadana-janāḥ sahaja-kanakāsana-gaṇam adhyāsīnāḥ śrī-kṛṣṇa-rāma-kathā yathāyathaṁ prathayantas tat-tad-bhāva-bhāvanatayā śārīra-svabhāvam api vismarantīti kiṁ varṇanīyam |
yadā yadā tu kadācit kvacid asau śrīman-nanda-kula-candramā nija-kāntibhis teṣāṁ cakora-vārāṇām iva pāraṇāṁ pūrayati, tadā te nija-nija-janma ca navanavavan manyante |
metro no identificado
„А люди внешних и внутренних домов, сидя на золотых сиденьях, рассказывают, как кому подобает, о Шри Кришне и Раме — и в своих чувствах забывают даже о теле: что тут описывать? А когда эта луна рода славного Нанды где-то порой, как чакорам, прерывает их пост своими лучами, они считают, что заново родились“.
9a1bedf39c2b · publicado 25 sept 2026, 6:52:06 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con