अपि च—
तत्प्रभृति त्वं तत्र कृतित्वं केलिषु याता मेलितशाता
कान्तविसृत्या कान्तविहृत्या कर्हि च युक्ता कर्हि च मुक्ता
शङ्करयात्राशङ्करगात्रा होरिकपर्वा गौरि सगर्वा
घस्रगगीताजस्रपरीतारिष्टवधास्ते त्व् इष्टदकान्ते
सन्दितनर्मा नन्दितशर्मा तुण्डविभात्री कुण्डविधात्री
पर्वतराजे पर्वसमाजे सञ्जितभासा रञ्जितरासा
सा मधुरायां धामधुरायां स्राग्गतकान्तानारततान्ता
वल्लभवार्ताप्य् उद्धवदृष्ट्याप्य् उद्धतधृष्ट्या
षट्पदमात्रं तत्पदपात्रं सम्प्रति मत्वा तं प्रति गत्वा
क्लान्तिनिदानभ्रान्तिजमानव्याकुलजल्पा बातुलकल्पा
वाचिकमर्माभ्याचितशर्मा तर्ह्य् अपि कष्टं गर्ह्यम् अनष्टं
क्वापि च मत्वा तापितसत्त्वा रामनिदिष्टं सामविशिष्टं
भूय उपेता यूयम् अकेतास् तद्ग्रहणान्तःसद्ग्रहकान्त
श्लाघिततर्षा द्राघितहर्षा स्वागमनाशाभागविनाशा
ङ्गीकृतरीत्या श्रीपतिनीत्या श्रद्धितचित्ता तद्धितवित्ता
नाथनिदेशेनाथ च देशे स्वे पुनर् एतास् तेपुर् अपेता
गोकुलम् एते गोकुलकेते त्वत्रभवत्यस् तत्रभवत्यस्
तं सपदीता ध्वंसम् अतीताः सम्प्रति माया दम्पतितायां
अन्यगतायां धन्यगतायां तत्परिगीतास् तं परिणीतास्
त्वं पुनर् एषा सद्गुणवेषा सर्वसपत्नीगर्वसयत्नी
भावम् अतीता भावपरीताग्रण्यगवृन्दारण्यगवृन्दा
स्वान्तरवस्था कान्तवशस्था मन्दसुहासा चन्दनवासा
शन्दविकासा मन्दविलासा छन्दनिवासा स्कन्दनयासा
नन्दनिवासा नन्दचिदासा नन्दजभासा कन्दरवासा
कन्दलहासा कन्दसमासा राजसि राधे राजसि राधे ॥ देवि ॥143॥
api ca—
tat-prabhṛti tvaṁ tatra kṛtitvaṁ keliṣu yātā melita-śātā
kānta-visṛtyā kānta-vihṛtyā karhi ca yuktā karhi ca muktā
śaṅkara-yātrāśaṅkara-gātrā horika-parvā gauri sa-garvā
ghasraga-gītājasra-parītāriṣṭa-vadhāste tv iṣṭada-kānte
sandita-narmā nandita-śarmā tuṇḍa-vibhātrī kuṇḍa-vidhātrī
parvata-rāje parva-samāje sañjita-bhāsā rañjita-rāsā
sā madhurāyāṁ dhāma-dhurāyāṁ srāg-gata-kāntānāratatāntā
vallabha-vārtāpy uddhava-dṛṣṭyāpy uddhata-dhṛṣṭyā
ṣaṭpada-mātraṁ tat-pada-pātraṁ samprati matvā taṁ prati gatvā
klānti-nidāna-bhrāntija-māna-vyākula-jalpā bātula-kalpā
vācika-marmābhyācita-śarmā tarhy api kaṣṭaṁ garhyam anaṣṭaṁ
kvāpi ca matvā tāpita-sattvā rāma-nidiṣṭaṁ sāma-viśiṣṭaṁ
bhūya upetā yūyam aketās tad-grahaṇāntaḥ-sad-graha-kānta-
ślāghita-tarṣā drāghita-harṣā svāgamanāśā-bhāga-vināśā-
ṅgīkṛta-rītyā śrīpati-nītyā śraddhita-cittā tad-dhita-vittā
nātha-nideśenātha ca deśe sve punar etās tepur apetā
gokulam ete gokulakete tvatrabhavatyas tatrabhavatyas
taṁ sapadītā dhvaṁsam atītāḥ samprati māyā dampatitāyāṁ
anya-gatāyāṁ dhanya-gatāyāṁ tat-parigītās taṁ pariṇītās
tvaṁ punar eṣā sad-guṇa-veṣā sarva-sapatnī-garva-sayatnī-
bhāvam atītā bhāva-parītāgraṇyaga-vṛndāraṇyaga-vṛndā
svāntar-avasthā kānta-vaśasthā manda-suhāsā candana-vāsā
śanda-vikāsā manda-vilāsā chanda-nivāsā skandanayāsā-
nanda-nivāsā nanda-cid-āsā nandaja-bhāsā kandara-vāsā
kandala-hāsā kanda-samāsā rājasi rādhe rājasi rādhe || devi ||143||
metro no identificado
„И ещё — с тех пор ты являла своё искусство в играх, отрадная во встречах: в разлуке с Любимым и в играх с Ним ты была то вместе, то врозь. В праздник Шанкары ты была бесстрашна; в праздник Холи, о Золотистая, горда; в дневных песнях всегда окружена подругами; при убиении Аришты, рядом с Любимым, дарящим желанное, связанная шутками, радостная в счастье, сияя ликом, ты создала пруд; у царя гор, на праздничном собрании, звенящая блеском, ты украсила расу. Когда Любимый ушёл в Матхуру, первую из обителей, ты непрестанно изнемогала; и вестью о Любимом, и встречей с Уддхавой, с дерзкой смелостью сочтя простого шмеля вестником Его стоп, ты обратилась к нему — в смятенных речах от усталости, заблуждения и обиды, словно безумная. Утешенная сокровенной вестью, ты и тогда не избыла горя; а порой, с опалённым сердцем, вы, бездомные, снова принимали ласковую весть, переданную Рамой, и, храня в сердце Любимого, с похвальной жаждой и долгой радостью, с надеждой на Его приход и с утратой этой надежды, принятым путём, по замыслу Супруга Шри, с верящим сердцем, зная Его благо, по слову Господина снова горевали в своём краю. Когда же Он пришёл в Гокулу, в обитель коров, вы, досточтимые здесь и там, тотчас пришли к Нему, миновав гибель; и ныне, когда майя мнимого супружества ушла к другим, вы, Им воспетые, выданы за Него. А ты — в уборе благих качеств, превзошедшая гордость всех соперниц, полная чувства, первая в толпе вриндаванских, владеющая собой и покорная Любимому, с нежной улыбкой, благоухающая сандалом, расцветающая, с нежной игрой, обитель желания, обитель радости, живущая у Нанды, сияющая Сыном Нанды, живущая в гротах, с расцветающим смехом, корень всего, — ты царишь, Радха, царишь, Радха, о богиня!“
9e33e8836009 · publicado 25 sept 2026, 6:52:06 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Последняя данданка проходит весь второй чампу: праздники, убиение Аришты и создание Радха-кунды, разлуку после ухода в Матхуру, «Песнь шмелю» (ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 47), весть от Баларамы, возвращение Кришны и свадьбу. Перевод приблизителен.