सार्वभौमः—तैर्थिका एव । अन्यथा पुरैव वार्ताभविष्यत् । तदनुमीयते गौडीया एवैते भगवतः श्रीकृष्णचैतन्यस्य प्रियपार्षदाः । भवतु, महत्येवासौ मधुरगोष्ठी गरिष्ठानां भविष्यति भगवता सह कापि गोष्ठी ।
(नेपथ्ये कलकलः ।)
महाराज, सत्यमेवामी नरेन्द्रसरस्तीरं समायाताः । यदयमानन्दकोलाहलः श्रूयते ।
राजा—सत्यमेवैतत् ।
सार्वभौमः—महाराज, यदि रोचते तदा वलभीमारुह्य पश्यन्तु कौतुकम् ।
राजा—यथारुचितं भवते । (इति वलभीमारुह्य पन्थानमवलोक्य च ।) सार्वभौम, क एष भगवन्निर्माल्यमालामादाय त्वरमाणस्तैर्थिकानामभिमुखं धावति ।
सार्वभौमः—अयं दामोदरो भगवच्चैतन्यस्य प्रियपार्षदः । भगवता अद्वैतादिप्रियसुहृदामागमनं श्रुत्वा भगवत्प्रसादमालया पुरस्कृत्य तानेव समानेतुमयं प्रेषित इव लक्ष्यते ।
राजा—एवमस्ति कोऽपि तत्र भगवच्चैतन्यानुग्रहपात्रम् ।
सार्वभौमः—अथ किम् । अन्यथा कथमेवं स्यात् । तदाज्ञापय गोपीनाथाचार्याह्वानाय तेनैव सर्वे परिचीयन्ते ।
(प्रविश्यापटीक्षेपेण ।)
आचार्यः—एषोऽहमस्मि । तदाज्ञापयतु देवः किं विधेयमिति ।
राजा—सार्वभौम, आदिश ।
सार्वभौमः—भवतामी सर्वे परिचीयन्ते, तदस्मानपि प्रत्येकं परिचाय्यन्ताम् ।
गोपीनाथाचार्यः—बाढम् । (इत्युपविशति । नेपथ्ये हरिसंकीर्तनध्वनिः ।)
सार्वभौमः—(आकर्ण्य ।)
sārvabhaumaḥ—tairthikā eva | anyathā puraiva vārtābhaviṣyat | tadanumīyate gauḍīyā evaite bhagavataḥ śrīkṛṣṇacaitanyasya priyapārṣadāḥ | bhavatu, mahatyevāsau madhuragoṣṭhī gariṣṭhānāṃ bhaviṣyati bhagavatā saha kāpi goṣṭhī |
(nepathye kalakalaḥ |)
mahārāja, satyamevāmī narendrasarastīraṃ samāyātāḥ | yadayamānandakolāhalaḥ śrūyate |
rājā—satyamevaitat |
sārvabhaumaḥ—mahārāja, yadi rocate tadā valabhīmāruhya paśyantu kautukam |
rājā—yathārucitaṃ bhavate | (iti valabhīmāruhya panthānamavalokya ca |) sārvabhauma, ka eṣa bhagavannirmālyamālāmādāya tvaramāṇastairthikānāmabhimukhaṃ dhāvati |
sārvabhaumaḥ—ayaṃ dāmodaro bhagavaccaitanyasya priyapārṣadaḥ | bhagavatā advaitādipriyasuhṛdāmāgamanaṃ śrutvā bhagavatprasādamālayā puraskṛtya tāneva samānetumayaṃ preṣita iva lakṣyate |
rājā—evamasti ko'pi tatra bhagavaccaitanyānugrahapātram |
sārvabhaumaḥ—atha kim | anyathā kathamevaṃ syāt | tadājñāpaya gopīnāthācāryāhvānāya tenaiva sarve paricīyante |
(praviśyāpaṭīkṣepeṇa |)
ācāryaḥ—eṣo'hamasmi | tadājñāpayatu devaḥ kiṃ vidheyamiti |
rājā—sārvabhauma, ādiśa |
sārvabhaumaḥ—bhavatāmī sarve paricīyante, tadasmānapi pratyekaṃ paricāyyantām |
gopīnāthācāryaḥ—bāḍham | (ityupaviśati | nepathye harisaṃkīrtanadhvaniḥ |)
sārvabhaumaḥ—(ākarṇya |)
Сарвабхаума. Паломники, конечно: иначе весть пришла бы раньше. Значит, это гаудийцы — любимые спутники Господа Шри Кришна Чайтаньи. Что ж, у величайших людей с Господом будет великое и сладкое собрание.
(За сценой шум.)
Сарвабхаума. Великий царь, они и вправду пришли на берег озера Нарендра: слышен радостный гул.
Царь. Правда.
Сарвабхаума. Великий царь, если угодно, поднимитесь на балкон и посмотрите на это зрелище.
Царь. Как тебе угодно. (Поднявшись на балкон и глядя на дорогу.) Сарвабхаума, кто это бежит с гирляндой Господа навстречу паломникам?
Сарвабхаума. Это Дамодара, любимый спутник Господа Чайтаньи. Господь, узнав о приходе Адвайты и прочих дорогих друзей, послал его встретить их гирляндой прасада.
Царь. Есть же там кто-то, достойный милости Господа Чайтаньи.
Сарвабхаума. А как же. Иначе как бы это было? Так вели позвать Гопинатху Ачарью: он их всех знает.
(Входит, отдёрнув занавес.)
Ачарья. Вот я. Пусть государь прикажет, что делать.
Царь. Сарвабхаума, распорядись.
Сарвабхаума. Ты их всех знаешь; представь нам каждого.
Гопинатха Ачарья. Непременно. (Садится. За сценой — звуки киртана Хари.)
Сарвабхаума. (Прислушавшись.)
8635d36c73b8 · опубликовано 15 сент. 2026 г., 10:00:00 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Царь смотрит на гаудийцев с балкона — как смотрят на праздник, в котором не участвуют. Его вопрос «есть же там кто-то, достойный милости» полон зависти, но зависти доброй.