Гопала-чампу
Паломничество на Курукшетру2.23 ¶9Джива Госвами
4059 / 5248
Linux
Листать
Гопала-чампу · 2.23 ¶9
॥
Деванагари

तदा च हरिहलिनौ कर्णाभ्यर्णतया तस्य वर्णितस्य कलनाद् भावान्तरवलिनौ भक्तिप्रसज्यमानमनस्तया सद्रवम् उपविव्रजिषन्ताव् अपि सहसा न चेलतुः । किन्तु राजव्रजं निजनिजशिविराय विहितव्याजं विससृजतुः । शात्रवा ममात्र तैः सत्रा मा मैत्रीं ज्ञासिषुर् इति तान् व्रजराजादीन् उद्धवद्वारा सम्भवन् निभृतसम्भवनदेशे स्तम्भयामासतुः ।
जाते बहिर्जनवर्जने तु स्वजनेन सह स्वयम् उपव्रजन्तौ दूराद् एव व्रजराजपदराजीवसमर्यादमर्यादम् अखण्डदण्डवत्प्रणिपातम् आततवन्तौ । यथायथम् उपनन्दादीन् अपि प्रणतवन्तौ । व्रजराजश् च कम्पसम्पत्सम्पतदश्रुपुलकाकुलतया स्वान्तर्व्यकुलतया च युगपद् एव युगलं तदालिङ्गंश् चापलयुगलं सगद्गदमन्दं चक्रन्द ।

Транслитерация (IAST)

tadā ca hari-halinau karṇābhyarṇatayā tasya varṇitasya kalanād bhāvāntara-valinau bhakti-prasajyamāna-manastayā sa-dravam upavivrajiṣantāv api sahasā na celatuḥ | kintu rāja-vrajaṁ nija-nija-śivirāya vihita-vyājaṁ visasṛjatuḥ | śātravā mamātra taiḥ satrā mā maitrīṁ jñāsiṣur iti tān vraja-rājādīn uddhava-dvārā sambhavan nibhṛta-sambhavana-deśe stambhayāmāsatuḥ |
jāte bahirjana-varjane tu svajanena saha svayam upavrajantau dūrād eva vraja-rāja-pada-rājīva-samaryāda-maryādam akhaṇḍa-daṇḍavat-praṇipātam ātatavantau | yathāyatham upanandādīn api praṇatavantau | vrajarājaś ca kampa-sampat-sampatad-aśru-pulakākulatayā svāntar-vyakulatayā ca yugapad eva yugalaṁ tadāliṅgaṁś cāpala-yugalaṁ sa-gadgada-mandaṁ cakranda |

размер не определён

Литературный перевод

Тогда Хари и Плугоносец, услышав совсем рядом эту весть, пришли в иное состояние; хоть их умы, охваченные преданностью, и таяли от желания подойти, они не двинулись сразу, а под предлогом отпустили сонм царей по своим лагерям. «Пусть здешние недруги не узнают о нашей дружбе с ними», — и они через Уддхаву задержали царя Враджи и прочих в укромном месте. А когда посторонние удалились, они сами со своими подошли и ещё издали, как подобает, простёрлись ниц у стоп-лотосов царя Враджи; поклонились, как подобает, и Упананде и прочим. А царь Враджи, весь в дрожи, в слезах, с вставшими волосками, в смятении души, обнял обоих разом и тихо, дрожащим голосом, воскликнул: „Мои шалунишки!“

Версия

27a821f0af15 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 04:31:56 UTC

Доступно наRU

Листайте стихи клавишами