ततश् च प्रातः कथञ्चिद् बहिरागतेषु तेषु—
अस्राक्तानि च लोचनानि दशनास्पृष्टानि चोष्ठाधराण्य्
अस्रस्तानि च कैशिकानि वलितग्रन्थीनि वस्त्राण्य् अपि ।
तासु प्रेयसि चावलोक्य रजनीप्रान्ते तदा पूर्णिमा
वृन्दाद्या न रहःकलाम् अनुममुः किन्त्व् आदिदुःखस्मृतिम् ॥47॥
tataś ca prātaḥ kathañcid bahir-āgateṣu teṣu—
asrāktāni ca locanāni daśanāspṛṣṭāni coṣṭhādharāṇy
asrastāni ca kaiśikāni valita-granthīni vastrāṇy api |
tāsu preyasi cāvalokya rajanī-prānte tadā pūrṇimā-
vṛndādyā na rahaḥ-kalām anumamuḥ kintv ādi-duḥkha-smṛtim ||47||
„Когда утром они кое-как вышли, — Пурнима, Вринда и прочие, увидев у них и у Возлюбленного глаза в слезах, нетронутые губы, нерастрёпанные волосы и одежды с завязанными узлами, угадали не тайную игру, а память о былой муке“.
e8fd0fde07ad · published Sep 25, 2026, 6:23:49 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Все признаки говорят: этой ночью не было любовной игры — были только слёзы.