ततश् च—
हस्ताब्जं बाहुवल्लीम् अपरम् अवयवं चामृशन् पञ्चशाखे
नालिङ्गन् साङ्गम् उच्चैर् अनुनयचतुरस् तां प्रसन्नां चकार ।
कृत्वा चामूं निजेनाप्य् अधरजमधुना मोहयन् नागराणां
सोऽयं चूरामणीन्द्रः क्रमम् अनु रमणं रोचयामास कृष्णः ॥54॥
tataś ca—
hastābjaṁ bāhu-vallīm aparam avayavaṁ cāmṛśan pañca-śākhe-
nāliṅgan sāṅgam uccair anunaya-caturas tāṁ prasannāṁ cakāra |
kṛtvā cāmūṁ nijenāpy adharaja-madhunā mohayan nāgarāṇāṁ
so’yaṁ cūrāmaṇīndraḥ kramam anu ramaṇaṁ rocayāmāsa kṛṣṇaḥ ||54||
„И затем — Кришна, венец влюблённых, искусный в уговорах, касаясь рукой её руки-лотоса, лианы-руки и прочего, крепко обнимая её всем телом, умилостивил её; а умилостивив, очаровал мёдом своих губ и постепенно склонил к любовной игре“.
b781811d2fae · published Sep 25, 2026, 6:23:49 AM UTC
Available inRUPage between verses with