तद् एवं मुहूर्तपूर्त्या तौ पुनः पुराणादिभिर् वनानयनम् अनुभूय पुनस् तत्पूजां मध्यन्दिने कृतदिनेशकिरणविस्तरणे निर्जने घनछायामञ्जुकुञ्जम् अनु कुसुमपुञ्जतल्पम् एवानल्पसुखाय तन्निवेदनवशंवदतया भजतः स्म ।
तत्र च कृष्णस् तद्विलाससतृष्णस् तां मुहुर् अनुनिनाय । तथापि तस्या दुःखवश्यताम् एव व्यस्यन्त्याम् अत एव तस्मिन् मलिनां दृष्टिम् एव न्यस्यन्त्याम् अत एव संहितमानायाम् इव तस्य मुहुर् अपि हस्त्ययमानायां सख्यस् तु तन्मनः प्रख्यापयामासुः । विरहव्याकुलतया बहुलप्रकारविकारम् अस्या मनः कियद् वर्णयिष्यामः । सम्प्रति प्रतीतं तु प्रथयिष्यामः ।
tad evaṁ muhūrta-pūrtyā tau punaḥ purāṇādibhir vanānayanam anubhūya punas tat-pūjāṁ madhyandine kṛta-dineśa-kiraṇa-vistaraṇe nirjane ghana-chāyā-mañju-kuñjam anu kusuma-puñja-talpam evānalpa-sukhāya tan-nivedana-vaśaṁvadatayā bhajataḥ sma |
tatra ca kṛṣṇas tad-vilāsa-satṛṣṇas tāṁ muhur anunināya | tathāpi tasyā duḥkha-vaśyatām eva vyasyantyām ata eva tasmin malināṁ dṛṣṭim eva nyasyantyām ata eva saṁhita-mānāyām iva tasya muhur api hastyayamānāyāṁ sakhyas tu tan-manaḥ prakhyāpayāmāsuḥ | viraha-vyākulatayā bahula-prakāra-vikāram asyā manaḥ kiyad varṇayiṣyāmaḥ | samprati pratītaṁ tu prathayiṣyāmaḥ |
metre not identified
„Так, когда прошёл положенный срок, их снова, как прежде, привели в лес Пурнима и прочие ради того же поклонения; и в полдень, когда солнце разливало лучи, в безлюдной прелестной беседке с густой тенью они, послушные её просьбе, для великой радости легли на ложе из груды цветов. И там Кришна, жаждущий игры, снова и снова упрашивал её. Но она всё ещё была во власти горя, смотрела на Него затуманенным взглядом, словно в обиде, и раз за разом отстраняла Его руку; тогда подруги рассказали Ему, что у неё на сердце. Сколько можно описывать, как её сердце, растревоженное разлукой, меняется на все лады? Скажем лишь то, что было видно тогда:“
26c7f1413e0b · published Sep 25, 2026, 6:23:49 AM UTC
Available inRUPage between verses with