तद् एवं ताम् एतावत् प्रसाद्य पुनस् तद्वद् व्रजगमनादिकं विनिष्पाद्य रजनीशयनम् आसाद्य कान्तेन भिक्षिता सखीभिश् च शिक्षिता कान्तम् अनु शान्तं विलोचनान्तम् आचचार । यत्र च—
यद् यद् वृन्दावनभुवि कुरुभुवि चाभूद् द्वयोर् मिलनम् ।
तद्विस्मृतिर् अप्य् आसीद् अनुरागस् तन् नवं नवं कुरुते ॥53॥
tad evaṁ tām etāvat prasādya punas tadvad vraja-gamanādikaṁ viniṣpādya rajanī-śayanam āsādya kāntena bhikṣitā sakhībhiś ca śikṣitā kāntam anu śāntaṁ vilocanāntam ācacāra | yatra ca—
yad yad vṛndāvana-bhuvi kuru-bhuvi cābhūd dvayor milanam |
tad-vismṛtir apy āsīd anurāgas tan navaṁ navaṁ kurute ||53||
metre not identified
„Так Он её немного умилостивил; потом, как прежде, они вернулись во Врадж и прочее; а ночью, на ложе, по просьбе Возлюбленного и наставлениям подруг, она обратила к Нему спокойный взгляд. И там — какая бы ни была встреча двоих на земле Вриндаваны или на Курукшетре — забылась и она: любовь делает каждую встречу новой и новой“.
b2337f97ed87 · published Sep 25, 2026, 6:23:49 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Анурага — стадия любви, в которой любимый каждый миг кажется новым.