ललिता ललाप—अत एतद् अनुरूपं विलासम् अपि लब्धरूपं निरूपयामि । भवतु, सम्प्रति शृणुवः । किम् आह प्रेयसी ?
विशाखा वक्ति स्म—तद् इदम् इयं सास्रम् आश्रावयति—
पुराभीक्ष्णं स्वप्ने मिलनकृद् असाव् अद्य च तथा
मिलित्वा तां मां त्वं छलयितुम् अलं मा किल शकः ।
महामोहं गत्वा तव विलसितेनाहम् अमुना
पुनर् जाग्रद्भावं बत कथम् अयिष्ये शुभमते ॥57॥
lalitā lalāpa—ata etad anurūpaṁ vilāsam api labdha-rūpaṁ nirūpayāmi | bhavatu, samprati śṛṇuvaḥ | kim āha preyasī ?
viśākhā vakti sma—tad idam iyaṁ sāsram āśrāvayati—
purābhīkṣṇaṁ svapne milana-kṛd asāv adya ca tathā
militvā tāṁ māṁ tvaṁ chalayitum alaṁ mā kila śakaḥ |
mahā-mohaṁ gatvā tava vilasitenāham amunā
punar jāgrad-bhāvaṁ bata katham ayiṣye śubha-mate ||57||
metre not identified
„Лалита сказала: «Потому я опишу и их игру, приняв её облик. Ну, а сейчас послушаем: что говорит Возлюбленная?» Вишакха сказала: «Вот что она со слезами говорит Ему: „Прежде Ты то и дело встречался со мной во сне, — и сегодня так же; встретив меня, Ты не сможешь меня обмануть! Впав от этой Твоей игры в великое забытьё, — ах, как же я снова вернусь в явь, о Благой?“»“
853cc6fdcd87 · published Sep 25, 2026, 6:23:49 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Радха не верит своему счастью: ей кажется, что это снова лишь сон.