ललिताह—हन्त ! पूर्वम् इयं चिरन्तनविप्रयोगनिदाघतर्षचारमरुदन्तर्वर्तमानासीत् । अद्य तु सद्यस्तनसम्भोगहर्षाविलासझञ्झानिलशीतलदेहलतापि प्राचीनतापसंस्कारं न मुञ्चते । द्वयोर् अपि तयोः प्रगल्भतया क्षुभिततां च सञ्चिनुते ।
विशाखा प्राह—किम् अद्यापि विलम्बसे ? रविबिम्बम् उद्यद् वर्तते ।
ललिताह—लघु लघु त्व अभ्यन्तरं शन्तमगमनतया गच्छ ।
अथ विशाखा तथा विधाय सन्निधाय स्मितम् अपिधाय च प्रेयसीवेषं प्रेयांसम् अवादीत्—सखि ! प्रातर् विभातं सर्वं पश्य, तस्माद् एवं वयस्यम् आदाय बहिर् विराजस्व । अथ तदा मिथुनम् अपि मिथः पश्यत् किञ्चिल् लज्जा मानं च ।
lalitāha—hanta ! pūrvam iyaṁ cirantana-viprayoga-nidāgha-tarṣa-cāra-marud-antar-vartamānāsīt | adya tu sadyastana-sambhoga-harṣā-vilāsa-jhañjhānila-śītala-deha-latāpi prācīna-tāpa-saṁskāraṁ na muñcate | dvayor api tayoḥ pragalbhatayā kṣubhitatāṁ ca sañcinute |
viśākhā prāha—kim adyāpi vilambase ? ravi-bimbam udyad vartate |
lalitāha—laghu laghu tva abhyantaraṁ śantama-gamanatayā gaccha |
atha viśākhā tathā vidhāya sannidhāya smitam apidhāya ca preyasī-veṣaṁ preyāṁsam avādīt—sakhi ! prātar vibhātaṁ sarvaṁ paśya, tasmād evaṁ vayasyam ādāya bahir virājasva | atha tadā mithunam api mithaḥ paśyat kiñcil lajjā mānaṁ ca |
metre not identified
„Лалита сказала: «Ах! Прежде она была среди палящего ветра летней жажды долгой разлуки. А сегодня, хоть лиана её тела и остужена вихрем радостной игры свежей встречи, она не может отпустить след прежнего жара; и в дерзости своей она копит волнение от обоих». Вишакха сказала: «Что ты всё медлишь? Встаёт солнце». Лалита сказала: «Тихонько, неслышно ступая, иди внутрь». Вишакха так и сделала: подошла, спрятала улыбку и сказала Возлюбленному в наряде Возлюбленной: «Подруга! Утро настало — всё видно; так бери свою подругу и выходи наружу». Тогда и чета, взглянув друг на друга, немного смутилась — и чуть обиделась“.
6f3cf3aed9a7 · published Sep 25, 2026, 6:23:49 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Вишакха нарочно обращается к Кришне в платье Радхи как к подруге.