एवं नित्यम् अनुस्मरन् अनुस्मरन् राधापदाम्भोरुहच्छायाम् एव तयोः सदैव रसनां नामामृतैः पूरयन् ।स्त्रीतत्सङ्गिविदूर एव विचरन्न् अत्युत्कटत्वं नयन्वैराग्यं क्रमशो वसत्य् अतिकृती कोऽप्य् अत्र वृन्दावने ॥9.65॥
evaṁ nityam anusmaran anusmaran rādhā-padāmbhoruha-cchāyām eva tayoḥ sadaiva rasanāṁ nāmāmṛtaiḥ pūrayan |strī-tat-saṅgi-vidūra eva vicarann atyutkaṭatvaṁ nayanvairāgyaṁ kramaśo vasaty atikṛtī ko’py atra vṛndāvane ||9.65||
metre not identified
— так всегда вспоминая и вспоминая лишь тень лотосных стоп Радхи, всегда наполняя язык нектаром их имён, бродя вдали от женщин и связанных с ними и постепенно доводя отрешённость до крайней силы, живёт здесь, во Вриндаване, некий величайший счастливец.
ef5f29c7e5f5 · published Sep 30, 2026, 12:34:08 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Размер — śārdūla-vikrīḍita. Здесь завершается созерцание, начатое в 9.55.