ललिता : हद्धी हद्धी ! सहि बुन्दे ! भणाहि कधं सुद्धा हविस्सम् ।
वृन्दा : ललिते ! कृतम् एतया चिन्ताचर्यया । निकुञ्जमहातीर्थे रतिवल्लभजागर्याव्रते प्रारब्धे का तावद् अघस्य सम्भावनापि ?
कृष्णः : केलिकुतूहलितया कुतः स्वकर्मणि मन्थरोऽस्मि, यद् अद्य शुल्कार्थम् उद्यमः खलु साधीयान् ?
नान्दीमुखी : ललिदे ! पेक्ख, पच्चासीददि मज्झण्णो । ता कधीअदु केत्तिओ सुलुक्को तुम्हाणं सम्मदो ।
ललिता : हंत दाणिन्द ! जह बि अम्हाणं पञ्चपाइआ च्चेअ एत्त जुत्ता, तह बि तुम्हमुहं अवेक्खिअ एसा मणिमुद्दिआ ओबणीदा । (इति चित्राङ्गुलेर् आकृष्य मुद्रिकां पुरस्ताद् उपन्यस्यति ।)
कृष्णः (सव्याजामर्षम्) : सखे, क्षिप्रं क्षिप्यताम् अद्रिमूर्धनि क्षुद्रेयं मुद्रिका । (सुबलः प्रक्षेपमुद्राम् अभिनीय मुद्रिकां करे सङ्गोपयति ।)
lalitā : haddhī haddhī ! sahi bunde ! bhaṇāhi kadhaṁ suddhā havissam |
vṛndā : lalite ! kṛtam etayā cintā-caryayā | nikuñja-mahā-tīrthe rati-vallabha-jāgaryā-vrate prārabdhe kā tāvad aghasya sambhāvanāpi ?
kṛṣṇaḥ : keli-kutūhalitayā kutaḥ sva-karmaṇi mantharo’smi, yad adya śulkārtham udyamaḥ khalu sādhīyān ?
nāndīmukhī : lalide ! pekkha, paccāsīdadi majjhaṇṇo | tā kadhīadu kettio sulukko tumhāṇaṁ sammado |
lalitā : haṁta dāṇinda ! jaha bi amhāṇaṁ pañca-pāiā ccea etta juttā, taha bi tumha-muhaṁ avekkhia esā maṇi-muddiā obaṇīdā | (iti citrāṅguler ākṛṣya mudrikāṁ purastād upanyasyati |)
kṛṣṇaḥ (sa-vyājāmarṣam) : sakhe, kṣipraṁ kṣipyatām adri-mūrdhani kṣudreyaṁ mudrikā | (subalaḥ prakṣepa-mudrām abhinīya mudrikāṁ kare saṅgopayati |)
metro no identificado
Лалита: Беда, беда! Подруга Вринда, скажи, как мне очиститься? Вринда: Лалита, хватит этих тревог. Раз начат обет ночного бдения ради возлюбленного Рати у великой святыни кущи, какая тут может быть речь о грехе? Кришна: Как же я, увлёкшись игрой, так медлю в своём деле? Сегодня лучше всего постараться ради пошлины. Нандимукхи: Лалита, смотри: близится полдень. Скажите, на какую пошлину вы согласны. Лалита: Ах, владыка пошлины! Хотя нам тут пристало дать всего пять четвертаков, но ради тебя вот тебе самоцветное кольцо. (Снимает кольцо с пальца Читры и кладёт перед ним.) Кришна (с притворным гневом): Друг, скорее закинь это жалкое кольцо на вершину горы. (Субала изображает бросок, а кольцо прячет в руке.)
c0c0dd80a1c3 · publicado 24 sept 2026, 1:16:54 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Вринда объявляет кущу святым местом, а свидание — обетом: греха тут быть не может. Торг начинается всерьёз.