सानुज्ञापनरीतिर् उद्धवकृता तत्तद्विनीतिः स्तृता
सानुज्ञा च हरिप्रियादिरचिता तत् तद्विकारावृता ।
हा हा नः स्मृतिम् आगता लवम् अपि प्राणान् विचूर्णीयितांस्
तूर्णीभूय करोति तत्र कविता तस्मान् न पूर्णीकृता ॥45॥
sānujñāpana-rītir uddhava-kṛtā tat-tad-vinītiḥ stṛtā
sānujñā ca hari-priyādi-racitā tat tad-vikārāvṛtā |
hā hā naḥ smṛtim āgatā lavam api prāṇān vicūrṇīyitāṁs
tūrṇībhūya karoti tatra kavitā tasmān na pūrṇīkṛtā ||45||
Тот обычай прощания, что соблюдал Уддхава, смиренно обходя каждого, и прощание, что дали ему возлюбленные Хари и прочие, полное перемен в чувствах, — ах, ах, едва придя на память хоть на миг, тотчас стирают нам жизнь в прах; потому и поэзия тут не завершена.
94eddc6d7a84 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:16:48 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами