उद्धवः (सविस्मयानन्दम्): भगवन् ! किञ्चिद् उच्छ्वसिता ते वाग्वल्लरी व्याकुलयति मे मनोमधुपम् । तद् अभिव्यक्तीक्रियताम् । सत्यम् एव किम् आयुष्मती कनिष्ठादेवी ?
नारदः : आयुष्मती किम् उच्यते ? सा द्वारवतीम् एवालङ्कुर्वती वर्तते ।
उद्धवः (सरोमञ्चम्): कथम् इयम् अत्रागता ?
uddhavaḥ (savismayānandam): bhagavan ! kiñcid ucchvasitā te vāg-vallarī vyākulayati me mano-madhupam | tad abhivyaktīkriyatām | satyam eva kim āyuṣmatī kaniṣṭhā-devī ?
nāradaḥ : āyuṣmatī kim ucyate ? sā dvāravatīm evālaṅkurvatī vartate |
uddhavaḥ (sa-romañcam): katham iyam atrāgatā ?
размер не определён
Уддхава (изумлённо и радостно): Владыка! Лиана твоих слов чуть раскрылась — и взволновала пчелу моего ума. Скажи же прямо: неужели младшая царица жива? Нарада: Что там «жива» — она уже украшает собою Дваравати! Уддхава (весь в мурашках): Как она сюда попала?
d7d213d35525 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 07:05:56 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами