उद्धवः (सानन्दं) : भगवन् ! पश्य पश्य । मुद्रितां पल्यङ्किकाम् अनुसरन्ती सत्राजितः सवित्री पुरान्तरकक्षाम् अवगाहते ।नारदः: तद् एहि, सुधर्मामध्यम् अध्यास्य माधवेन्द्रं प्रतिपालयावः ।(इति निष्क्रान्तौ)– विष्कम्भकः :(ततः प्रविशति सत्राजिन्मातरम् अनुसरन्ती राधा ।)
uddhavaḥ (sānandaṁ) : bhagavan ! paśya paśya | mudritāṁ palyaṅkikām anusarantī satrājitaḥ savitrī purāntara-kakṣām avagāhate |nāradaḥ: tad ehi, sudharmā-madhyam adhyāsya mādhavendraṁ pratipālayāvaḥ |(iti niṣkrāntau)– viṣkambhakaḥ :(tataḥ praviśati satrājin-mātaram anusarantī rādhā |)
размер не определён
Уддхава (радостно): Владыка, смотри, смотри! Мать Сатраджита, идя за закрытыми носилками, входит во внутренние покои. Нарада: Так пойдём же, сядем посреди Судхармы и подождём владыку Мадхавов. (Оба уходят.) (Конец вставной сцены.) (Затем входит Радха вслед за матерью Сатраджита.)
dc11420f8268 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 07:05:56 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами