तमथ बिम्बाधरमधुमधुरं मुरलीकलमाकर्ण्य कर्ण्यममृतमिव चिरचिन्त्यमानकृष्णवर्त्मा कृष्णवर्त्मानुपाततो जीवनावनाशया शयारूढविश्वासाश्वासादितमोदापि दवदवथुना पृथुनापृता समुपसपितुमसमर्था समर्थामिव प्रत्युत्तरतरलतया गद्गदगदनगभीरभीरस्वरां हम्बाहम्बावाचं वाचं वाचं वाचंयमानां दशमिनां शमिनां च मनोवचोऽगोचरं गोचरं गोकुलवासिनान्तं प्रीणयामास गोवृन्दारिकाविततिः ॥15॥
tamatha bimbādharamadhumadhuraṁ muralīkalamākarṇya karṇyamamṛtamiva ciracintyamānakṛṣṇavartmā kṛṣṇavartmānupātato jīvanāvanāśayā śayārūḍhaviśvāsāśvāsāditamodāpi davadavathunā pṛthunāpṛtā samupasapitumasamarthā samarthāmiva pratyuttarataralatayā gadgadagadanagabhīrabhīrasvarāṁ hambāhambāvācaṁ vācaṁ vācaṁ vācaṁyamānāṁ daśamināṁ śamināṁ ca manovaco'gocaraṁ gocaraṁ gokulavāsināntaṁ prīṇayāmāsa govṛndārikāvitatiḥ ||15||
Услышав этот сладкий, как мёд губ-бимб, напев флейты — желанный слуху, как нектар, — стадо коров, давно думавших о пути Кришны, по его следу, с надеждой на спасение жизни, обрело радость от доверия, хоть и окружённое широким пожаром и не в силах подойти; и, будто отвечая, дрожащим голосом, сбивчивым, глубоким и робким «хамба, хамба», — голосом, недоступным речи и уму даже сдержанных мудрецов, — порадовало жителя Гокулы.
a8d5c0f39642 · publicado 29 sept 2026, 0:58:01 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Коровы отвечают на зов флейты.