तासां च नयनकमलानि यावदालोकं लोकं विलङ्घ्य तन्मुखाभिमुखाभिसारसारस्येन निर्निमेषाणि जातानि, अनालोकं प्राप्य प्राप्यकारित्वनियमेन पुनर्निवृत्तानीव, मनांसि तु ललितविलसितेन तेन सहैव सुखशयने तस्यैव सुषुपुः ॥45॥
tāsāṁ ca nayanakamalāni yāvadālokaṁ lokaṁ vilaṅghya tanmukhābhimukhābhisārasārasyena nirnimeṣāṇi jātāni, anālokaṁ prāpya prāpyakāritvaniyamena punarnivṛttānīva, manāṁsi tu lalitavilasitena tena sahaiva sukhaśayane tasyaiva suṣupuḥ ||45||
А их глаза-лотосы, пока он был виден, преодолев мир, стремясь к его лицу, застыли, не мигая; а когда он скрылся, по закону «действует лишь при соприкосновении» будто вернулись; сердца же их уснули вместе с ним, прелестно играющим, на его сладком ложе.
5d34c1480ed4 · publicado 29 sept 2026, 0:58:01 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Термин философии: глаз — prāpyakārin, «действующий при контакте».