इत्येतस्मिन्नेव काल्ɛकालेरितां वात्यामिवागतां कटूकृताननां ननान्दरमभिवीक्ष्य सर्वासु चकितासु तासु प्रतिभाप्रतिभासमानेव ललितैव “शिष्यायितं प्रथमम्” इत्यादिपादत्रयानन्तरमनन्तरभसादेवम् “अध्येतुमर्हसि विधाय गुरूपसत्तिम्” इति यदा पपाठ, पाठस्वरमुपश्रुत्य सा सुखरा सुखरागमासामालोक्य वितर्कयन्ती निजगाद—“ललिते! किं शिक्षयसि?” ॥88॥
ityetasminneva kālɛkāleritāṁ vātyāmivāgatāṁ kaṭūkṛtānanāṁ nanāndaramabhivīkṣya sarvāsu cakitāsu tāsu pratibhā-pratibhāsamāneva lalitaiva “śiṣyāyitaṁ prathamam” ityādi-pādatrayānantaramanantarabhasādevam “adhyetumarhasi vidhāya gurūpasattim” iti yadā papāṭha, pāṭhasvaramupaśrutya sā sukharā sukharāgamāsāmālokya vitarkayantī nijagāda—“lalite! kiṁ śikṣayasi?” ||88||
И как раз в это время, увидев, что вошла, как вихрь, поднятый временем, золовка с кислым лицом, — все испугались; а Лалита, будто озарённая находчивостью, после первых трёх строк «кто первой была ученицей…» тут же прочитала: «…тебе стоит учиться, приблизившись к гуру». Услышав голос чтения, та, резкая, заподозрив, сказала: «Лалита, чему учишь?»
0ae72ddd830a · publicado 29 sept 2026, 0:58:01 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Золовка (nanāndṛ) — Кутила, сестра мнимого мужа Радхи. Лалита на ходу меняет последнюю строку стиха.