पुरुपरितोषेण च जगदे—“जगदेकवल्लभ! स्वभावोऽयं मल्लाररागस्यापरागस्यापरोक्ष एव यदस्य जलधरागमकानि गमकानि । किन्तु नीरवनीरवर्षव्यपदेशरोदनकारिता कारिता भवद्गानकौशलेनैव । तदलं गानकलया कलयामो न घनाघनाच्छन्ने दिनकरकरनिकरे दिनमर्यादा मर्यादारक! चपलमेव चलामोऽचलामोदमेदुरं दुरन्तं ते मुरलीकलकुलं विरमतु विरमतु च धाराधरधारा, धरणितलतल्पादुत्थापयामो गाः” ॥55॥
puruparitoṣeṇa ca jagade—“jagadekavallabha! svabhāvo'yaṁ mallārarāgasyāparāgasyāparokṣa eva yadasya jaladharāgamakāni gamakāni | kintu nīravanīravarṣa-vyapadeśarodanakāritā kāritā bhavadgāna-kauśalenaiva | tadalaṁ gānakalayā kalayāmo na ghanāghanācchanne dinakarakaranikare dinamaryādā maryādāraka! capalameva calāmo'calāmodameduraṁ durantaṁ te muralīkalakulaṁ viramatu viramatu ca dhārādharadhārā, dharaṇitalatalpādutthāpayāmo gāḥ” ||55||
И с великой радостью сказала: «Единый любимец мира! Такова уж природа раги маллар — её переходы приводят тучи; но плач под видом дождя вызван твоим мастерством пения. Хватит петь! Мы не видим, где кончается день, — лучи солнца скрыты тучами, — о хранитель меры! Пойдём скорее; пусть умолкнет твой нескончаемый, опьяняющий звук флейты — пусть прекратятся и струи дождя; поднимем коров с земляного ложа».
d722a6bb6ed1 · publicado 29 sept 2026, 0:58:01 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Друзья шутят над певцом.