भगवद्गीता · 2.11
॥
देवनागरी
श्रीभगवानुवाच ।
अशोच्यानन्वशोचस्त्वं प्रज्ञावादांश्च भाषसे ।
गतासूनगतासूंश्च नानुशोचन्ति पण्डिताः ॥
लिप्यंतरण (IAST)
śrī-bhagavān uvāca |
aśocyān anvaśocas tvaṁ prajñāvādāṁś ca bhāṣase |
gatāsūn agatāsūṁś ca nānuśocanti paṇḍitāḥ ||
शब्दशः अर्थ
संस्कृतIASTअर्थ
श्रीभगवान् उवाचśrī-bhagavān uvācaश्री भगवान् ने कहा।
अशोच्यान्aśocyānउनके लिए जो शोक के योग्य नहीं हैं।
अन्वशोचःanvaśocaḥतू शोक करता है।
त्वम्tvamतू।
प्रज्ञावादान्prajñā-vādānज्ञान की बातें, विद्वत्तापूर्ण वचन।
चcaऔर, फिर भी।
भाषसेbhāṣaseतू कहता है।
गतासून्gata-asūnउनके लिए जिनके प्राण (असु) चले गए (गत), अर्थात् मृतकों के लिए।
अगतासून्agata-asūnऔर उनके लिए जिनके प्राण नहीं गए, अर्थात् जीवितों के लिए।
चcaऔर।
न अनुशोचन्तिna anuśocantiशोक नहीं करते।
पण्डिताःpaṇḍitāḥपण्डित, ज्ञानी जन।
अनुवाद
श्री भगवान् ने कहा: “तू ज्ञान की बातें करता है, फिर भी उनके लिए शोक करता है जो शोक के योग्य नहीं हैं। ज्ञानी न तो मृतकों के लिए शोक करते हैं और न जीवितों के लिए।”
संस्करण
bf1e1c764854 · प्रकाशित 2 जुल॰ 2026, 12:00:00 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUENESHIZHश्लोक बदलें इन कुंजियों से