नानामार्गरतोऽपि दुर्मतिर् अपि त्यक्तस्वधर्मोऽपि हिस्वच्छन्दाचरितोऽपि दूरभगवत्सम्बन्धगन्धोऽपि च ।कुर्वन् यत्र च कामलोभवशतो वासं समस्तोत्तमंयायाद् एव रसात्मकं परम् अहं तन् नौमि वृन्दावनम् ॥17.57॥
nānā-mārga-rato’pi durmatir api tyakta-svadharmo’pi hisvacchandācarito’pi dūra-bhagavat-sambandha-gandho’pi ca |kurvan yatra ca kāma-lobha-vaśato vāsaṁ samastottamaṁyāyād eva rasātmakaṁ param ahaṁ tan naumi vṛndāvanam ||17.57||
Я славлю тот Вриндаван, где даже преданный разным путям, скудоумный, оставивший свою дхарму, своевольный, далёкий даже от запаха связи с Бхагаваном, живя (там) хоть по воле желания и жадности, непременно придёт к высшему, чья суть — раса, высшему всего.
1f24439c5cee · प्रकाशित 30 सित॰ 2026, 1:35:05 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Размер — śārdūla-vikrīḍita. Номер стиха в издании — 17.57.