अन्थान्येद्युर् ब्राह्ममुहूर्तम् आरभ्य पूर्ववद् एव पूर्वजरामः सर्वं पर्वति स्म । भोजनं पुनर् ऐकान्तिकम् एव नित्यम् इव तद्दिने जातम् । यथा ज्ञापयन्ति स्म श्रीमत्पितृचरणाः – “तात! प्रातर् एव गोभिः शोभिष्यमाणतां सम्भवता भवता ताभ्यः समग्रानुत्तमग्रासान् प्रादेश्य मदादेश्यतया यत् किञ्चिद् उपयुज्य स्वयम् अञ्चितव्यम् ।” इति ।
भोजनं, यथा—
anthānyedyur brāhma-muhūrtam ārabhya pūrvavad eva pūrvaja-rāmaḥ sarvaṁ parvati sma | bhojanaṁ punar aikāntikam eva nityam iva tad-dine jātam | yathā jñāpayanti sma śrīmat-pitṛ-caraṇāḥ – “tāta! prātar eva gobhiḥ śobhiṣyamāṇatāṁ sambhavatā bhavatā tābhyaḥ samagrānuttama-grāsān prādeśya mad-ādeśyatayā yat kiñcid upayujya svayam añcitavyam |” iti |
bhojanaṁ, yathā—
размер не определён
На другой день, с часа Брахмы, Тот, чей старший брат — Рама, как и прежде, всё праздновал. Трапеза же в тот день, как всегда, была уединённой — как повелели Шри стопы отца: «Сынок, раз утром ты будешь украшать собой коров, распорядись, чтобы им дали весь лучший корм, а сам по моему повелению отведай чего-нибудь». Трапеза была такая:
22bb0481d8b1 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 18:46:20 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами