ततश् च तं रत्ननिधायं निधाय गते श्रीवसुदेवे कारणाभावात् प्रचलायितताप्रचयदोहं मओहम् अपहृत्य च गतायां मायायां श्रीव्रजराजजाया पुनः सम्भूतं सुतं साक्षाद् एव ददर्श । यथा विष्णुपुराणे —
ददृशे च प्रबुद्धा सा यशोदा जातम् आत्मजम् ।
नीलोत्पलदलश्यामं ततोऽत्यर्थं मुदं ययौ ॥ इति ।
यथा च –
tataś ca taṁ ratna-nidhāyaṁ nidhāya gate śrī-vasudeve kāraṇābhāvāt pracalāyitatā-pracaya-dohaṁ maoham apahṛtya ca gatāyāṁ māyāyāṁ śrī-vraja-rāja-jāyā punaḥ sambhūtaṁ sutaṁ sākṣād eva dadarśa | yathā viṣṇu-purāṇe —
dadṛśe ca prabuddhā sā yaśodā jātam ātmajam |
nīlotpala-dala-śyāmaṁ tato’tyarthaṁ mudaṁ yayau || iti |
yathā ca –
размер не определён
Когда Шри Васудева, положив там это сокровище, ушёл, а Майя, за ненадобностью сняв сон, полный дремоты, тоже ушла, Шри супруга царя Враджа своими глазами увидела рождённого сына. Как в «Вишну-пуране»: «Проснувшись, Яшода увидела рождённого сына, тёмного, как лепесток синего лотоса, и пришла в великую радость». И так:
a6b7caaffb18 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 18:46:20 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Стих из пятой книги «Вишну-пураны».