यत्र श्रीमतां मित्राणां सङ्गतौ मधुमङ्गलोऽपि रङ्ग इव तत्तत्प्रसङ्गेन नर्मभङ्गिभिः शर्म दातुम् अङ्गीकुर्वन्न् इव निविवेश ।
तत्र श्रीव्रजराज्ञी—
मणिमयवरपीठे यातृमुख्यान्तराले
तनयनववधूभिः सेवितारात्प्रदेशा ।
सुतमुखविधुकान्तिं सा गवाक्षात् पिबन्तौ
सुतसुचरिततृष्णक् कृष्णमाता व्यराजीत् ॥9॥
yatra śrīmatāṁ mitrāṇāṁ saṅgatau madhumaṅgalo’pi raṅga iva tat-tat-prasaṅgena narma-bhaṅgibhiḥ śarma dātum aṅgīkurvann iva niviveśa |
tatra śrī-vraja-rājñī—
maṇi-maya-vara-pīṭhe yātṛ-mukhyāntarāle
tanaya-nava-vadhūbhiḥ sevitārāt-pradeśā |
suta-mukha-vidhu-kāntiṁ sā gavākṣāt pibantau
suta-sucarita-tṛṣṇak kṛṣṇa-mātā vyarājīt ||9||
размер не определён
Там в собрание друзей вошёл и Мадхумангала, будто на сцену, готовый дарить радость шутливыми выходками к каждому случаю. А Шри царица Враджа: На лучшем самоцветном сиденье, среди главных невесток, окружённая служением молодых жён сына, испивая из окна сияние луны лица сына, жаждая услышать о его добрых деяниях, сияла мать Кришны.
acbbcfd8669c · опубликовано 24 сент. 2026 г., 18:46:20 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами