ततश् च तद् एतन् मधुकण्ठसूक्तसुधाकरम् आसाद्य रत्नाकर इवोच्छलदङ्गतरङ्गस् तदन्तर्बहिरङ्गसभ्यसङ्घस् तदुपरिहृदयङ्गमरत्नावलिं विकीर्णवान् हृदयावलिं वा वितीर्णवान् इति स्वयम् अपि न भिदां विदाम्बभूव ।
अथ स्निग्धकण्ठ उवाच—ततस् ततः ?
मधुकण्ठ उवाच—ततः श्रीमान् असौ धन्यः पर्जन्यः श्रीगोविन्दपदारविन्दभजनाय वृन्दावनं प्रविशन् समासत एव समस्तशास्त्रसारं पृच्छतः पुत्रान् उपदिदेश, यथा—
tataś ca tad etan madhukaṇṭha-sūkta-sudhākaram āsādya ratnākara ivocchalad-aṅga-taraṅgas tad-antar-bahiraṅga-sabhya-saṅghas tad-upari-hṛdayaṅgama-ratnāvaliṁ vikīrṇavān hṛdayāvaliṁ vā vitīrṇavān iti svayam api na bhidāṁ vidāmbabhūva |
atha snigdhakaṇṭha uvāca—tatas tataḥ ?
madhukaṇṭha uvāca—tataḥ śrīmān asau dhanyaḥ parjanyaḥ śrī-govinda-padāravinda-bhajanāya vṛndāvanaṁ praviśan samāsata eva samasta-śāstra-sāraṁ pṛcchataḥ putrān upadideśa, yathā—
размер не определён
Тогда собрание — и внешние, и внутренние, — обретя луну этой медовой речи Мадхукантхи, как океан, вздыбило волны тел и то ли осыпало его рядами драгоценностей, что милы сердцу, то ли отдало ему свои сердца, — они и сами не различали. Затем Снигдхакантха сказал: «А дальше?» Мадхукантха сказал: «Затем этот счастливый Шри Парджанья, уходя во Вриндаван ради служения лотосным стопам Шри Говинды, кратко наставил сыновей, спросивших о сути всех шастр:
1bc97fa84c14 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 18:46:20 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами