विशाखा : भअवदि, परित्ताहि परित्ताहि । इअम् उत्तानिदणेत्ता किंपि दारुणं दसाविसेसं लहेदि राही ।
पौर्णमासी (सवेगम्) : हा धिक् ! केयं बलाद् आकृष्टा महाविपत्कालसर्पी ? (इति सदयं राधाम् आलिङ्ग्य) । वत्से ! समाश्वसिहि समाश्वसिहि । भावाव्यक्तये प्रोत्थापितासि । तद् इदं यथार्थम् आकर्ण्यताम् ।
viśākhā : bhaavadi, parittāhi parittāhi | iam uttānida-ṇettā kiṁpi dāruṇaṁ dasā-visesaṁ lahedi rāhī |
paurṇamāsī (sa-vegam) : hā dhik ! keyaṁ balād ākṛṣṭā mahā-vipat-kāla-sarpī ? (iti sa-dayaṁ rādhām āliṅgya) | vatse ! samāśvasihi samāśvasihi | bhāvāvyaktaye protthāpitāsi | tad idaṁ yathārtham ākarṇyatām |
размер не определён
Вишакха: Почтенная, спаси, спаси! Радха закатила глаза — с ней что-то страшное. Паурнамаси (поспешно): Горе мне! Какую змею великой беды я вызвала силой? (С состраданием обнимая Радху.) Дитя, очнись, очнись! Я лишь хотела, чтобы твоё чувство проявилось. Так послушай же правду.
d6a3a8a6016f · опубликовано 24 сент. 2026 г., 05:43:08 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами