तत्र चेयं किंवदन्ती वदन्तीबभूव—
इन्दुर् मन्दति खञ्जरीटतरुणः खञ्जन्न् इवालोक्यते
दूनं भाति तिलप्रसूनम् अरुणाद् बिम्बं गुणाल् लम्बते ।
स्वर्णश्रीजयिवर्णजालविलसद्वल्ली न लीनायते
राधाया मधुरिम्णि यद् विधुरताम् आप्नोति तन्माधुरी ॥37॥
tatra ceyaṁ kiṁvadantī vadantī-babhūva—
indur mandati khañjarīṭa-taruṇaḥ khañjann ivālokyate
dūnaṁ bhāti tila-prasūnam aruṇād bimbaṁ guṇāl lambate |
svarṇa-śrī-jayi-varṇa-jāla-vilasad-vallī na līnāyate
rādhāyā madhurimṇi yad vidhuratām āpnoti tan-mādhurī ||37||
И тогда пошла такая молва: «Луна тускнеет, юная трясогузка будто хромает, цветок кунжута поник, плод бимбы от стыда повис на своей нити, а лиана, что сияла цветом ярче золота, не смеет льнуть, — ибо перед сладостью Радхи их сладость приходит в уныние».
e2299a9d139d · 发布于 2026年9月24日 20:10:34 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Всё это привычные сравнения: луна — лицо, трясогузка — глаза, цветок кунжута — нос, плод бимбы — губы, золотая лиана — тело. Перевод приблизителен.