श्रीकृष्ण सस्मितम् उवाच—अपरिचिता न स्वयं मिलनाय समुचितायते ।
पूर्णिमाथ वृन्दाम् ऊचे—भवतु चेतः परं भवती सचेतः सर्वदास्य दास्यम् इवाचरन्ती चरिष्यति ।
अथ साश्रुवृन्दां वृन्दां प्रणमन्तीम् एव रमारमणस् तु वनमालया पुरस्कुर्वन् वनमालया पुरश्चकारेति गमयामास ।
तद् अनु च व्यञ्जितनिजसुखासञ्जनया पूर्णिमावृन्दयोः वाचा रञ्जनया चिराद् विराजमानः पुनर् गतयोस् तयोर् लब्धमहासहायतामहसा बृंहितमना महामनाः स तु पुरुषसिंहः सह गच्छतस् तद् एव मधुमङ्गलतः कालियह्रदसङ्गतं प्रेयसीप्रसङ्गं श्रवसि सङ्गमयन् सखिसङ्घं सङ्घति स्म । स तु प्रसङ्गः सङ्गम्यते—
śrī-kṛṣṇa sa-smitam uvāca—aparicitā na svayaṁ milanāya samucitāyate |
pūrṇimātha vṛndām ūce—bhavatu cetaḥ paraṁ bhavatī sacetaḥ sarvadāsya dāsyam ivācarantī cariṣyati |
atha sāśru-vṛndāṁ vṛndāṁ praṇamantīm eva ramā-ramaṇas tu vanamālayā puraskurvan vana-mālayā puraścakāreti gamayāmāsa |
tad anu ca vyañjita-nija-sukhāsañjanayā pūrṇimā-vṛndayoḥ vācā rañjanayā cirād virājamānaḥ punar gatayos tayor labdha-mahā-sahāyatā-mahasā bṛṁhita-manā mahāmanāḥ sa tu puruṣa-siṁhaḥ saha gacchatas tad eva madhumaṅgalataḥ kāliya-hrada-saṅgataṁ preyasī-prasaṅgaṁ śravasi saṅgamayan sakhi-saṅghaṁ saṅghati sma | sa tu prasaṅgaḥ saṅgamyate—
未能识别诗律
Шри Кришна с улыбкой сказал: «Незнакомой неудобно самой приходить на встречу». Тогда Паурнамаси сказала Вринде: «Отныне ты, с чутким сердцем, всегда будешь служить Ему, как служанка». И когда Вринда, заливаясь слезами, поклонилась, Возлюбленный Рамы почтил её лесной гирляндой, давая понять, что ставит её во главе всего лесного края. Затем, выказывая, как Ему радостно, Он долго радовал Паурнамаси и Вринду словами; а когда они ушли, великодушный, лев среди мужей, с сердцем, окрылённым сиянием великой обретённой помощи, по дороге слушал от Мадхумангалы рассказ о возлюбленных у озера Калии — и присоединился к друзьям. Этот рассказ таков:
471ff53a973d · 发布于 2026年9月24日 20:10:34 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Игра слов: вана-мала — «лесная гирлянда» и «лесной край».