Ānanda-vṛndāvana-campū
Kṛṣṇa eats earth5.8Kavi Karṇapūra
222 / 1088
Linux
Turn pages
Ānanda-vṛndāvana-campū · 5.8
॥
Devanāgarī

तत इतस्ततस्ततश्चरणविहारो हारोल्लसितवक्षसोऽस्य यदा समघटत, तदा तदालोकनकुतुकिनो व्रजराजस्य समक्षमेव जनन्या धात्री कौतुकेन तमुपदिशति स्म—वत्स!स्थालीमानय पीठमानय घटीमप्यानयेति क्रमाद्यस्यैवानयनक्षमो भवति तत् स्मित्वैव किञ्चित्तराम् ।पाणिभ्यामवगृह्य चारुजठरे संयोजयन्मन्थरंविश्रम्यानयते न यत्र पटुता स्पृष्ट्वैव तन्मुञ्चति ॥

Transliteration (IAST)

tata itastatastataścaraṇavihāro hārollasitavakṣaso'sya yadā samaghaṭata, tadā tadālokanakutukino vrajarājasya samakṣameva jananyā dhātrī kautukena tamupadiśati sma—vatsa!sthālīmānaya pīṭhamānaya ghaṭīmapyānayeti kramādyasyaivānayanakṣamo bhavati tat smitvaiva kiñcittarām |pāṇibhyāmavagṛhya cārujaṭhare saṁyojayanmantharaṁviśramyānayate na yatra paṭutā spṛṣṭvaiva tanmuñcati ||

Śārdūlavikrīḍita · 19+19+19+19

Word-by-word
SanskritIASTMeaning
तत इतस् ततस् ततश्tata itas tatas tataśпотом туда и сюда, и дальше
चरणविहारोcaraṇavihāroхождение на ножках
हारोल्लसितवक्षसोऽस्यhārollasitavakṣaso'syaу него, с грудью, сияющей ожерельем
यदा समघटतyadā samaghaṭataкогда получилось
तदा तदालोकनकुतुकिनोtadā tadālokanakutukinoтогда жаждущему это увидеть
व्रजराजस्य समक्षम् एवvrajarājasya samakṣam evaпри царе Враджа
जनन्या धात्री कौतुकेनjananyā dhātrī kautukenaмать и нянька весело
तम् उपदिशति स्मtam upadiśati smaстали его учить
वत्सvatsaсынок
स्थालीम् आनयsthālīm ānaya«принеси тарелку
पीठम् आनयpīṭham ānayaпринеси скамеечку
घटीम् अप्य् आनयेतिghaṭīm apy ānayetiпринеси и горшочек» — так
क्रमाद्kramādпо очереди
यस्यैवानयनक्षमो भवतिyasyaivānayanakṣamo bhavatiчто ему по силам принести
तत् स्मित्वैव किञ्चित्तराम्tat smitvaiva kiñcittarāmто, чуть улыбнувшись
पाणिभ्याम् अवगृह्यpāṇibhyām avagṛhyaвзяв обеими ручками
चारुजठरे संयोजयन्cārujaṭhare saṁyojayanприжав к прелестному животику
मन्थरं विश्रम्यानयतेmantharaṁ viśramyānayateмедленно, с передышками, приносит
न यत्र पटुताna yatra paṭutāа что не по силам
स्पृष्ट्वैव तन् मुञ्चतिspṛṣṭvaiva tan muñcatiлишь тронув, бросает
Translation

Потом, когда он уже ходил туда и сюда, — с грудью, сияющей ожерельем, — мать и нянька при царе Враджа, жаждущем это видеть, стали весело его учить: «Сынок, принеси тарелку! Принеси скамеечку! Принеси и горшочек!» — и что ему было по силам, он, чуть улыбнувшись, брал обеими ручками, прижимал к прелестному животику и медленно, с передышками, приносил; а что не по силам — лишь тронет и бросит.

Version

44c575ac1b7b · published Sep 28, 2026, 10:42:39 PM UTC

Available inRU

Page between verses with