तत इतस्ततस्ततश्चरणविहारो हारोल्लसितवक्षसोऽस्य यदा समघटत, तदा तदालोकनकुतुकिनो व्रजराजस्य समक्षमेव जनन्या धात्री कौतुकेन तमुपदिशति स्म—वत्स!स्थालीमानय पीठमानय घटीमप्यानयेति क्रमाद्यस्यैवानयनक्षमो भवति तत् स्मित्वैव किञ्चित्तराम् ।पाणिभ्यामवगृह्य चारुजठरे संयोजयन्मन्थरंविश्रम्यानयते न यत्र पटुता स्पृष्ट्वैव तन्मुञ्चति ॥
tata itastatastataścaraṇavihāro hārollasitavakṣaso'sya yadā samaghaṭata, tadā tadālokanakutukino vrajarājasya samakṣameva jananyā dhātrī kautukena tamupadiśati sma—vatsa!sthālīmānaya pīṭhamānaya ghaṭīmapyānayeti kramādyasyaivānayanakṣamo bhavati tat smitvaiva kiñcittarām |pāṇibhyāmavagṛhya cārujaṭhare saṁyojayanmantharaṁviśramyānayate na yatra paṭutā spṛṣṭvaiva tanmuñcati ||
Потом, когда он уже ходил туда и сюда, — с грудью, сияющей ожерельем, — мать и нянька при царе Враджа, жаждущем это видеть, стали весело его учить: «Сынок, принеси тарелку! Принеси скамеечку! Принеси и горшочек!» — и что ему было по силам, он, чуть улыбнувшись, брал обеими ручками, прижимал к прелестному животику и медленно, с передышками, приносил; а что не по силам — лишь тронет и бросит.
44c575ac1b7b · published Sep 28, 2026, 10:42:39 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Перед стихом — прозаическая связка. Размер стиха — śārdūla-vikrīḍita.