सुवर्णस्वर्णकिर्मीरितप्रयत्ननिर्मितपृथुरत्नपीठम् अभि पृथक् पृथङ् निविष्टवन्तौ सुधावृष्टिम् इव च सर्वेषूपविष्टेषु दृष्टिं सृष्टवन्तौ ।
अथ प्रतिमास्या सेयम् आस्या जन्मतारागमनमयीति श्रीयशोदायशोदातुस् तस्य तदा तदाचार्याणाम् अर्भका दर्भकाग्रीयनीराभिषेकं विवेकातिरेकवन्तः शन्तममन्त्रप्रवचनसचनया रचयामासुः । ततश् च,
suvarṇa-svarṇa-kirmīrita-prayatna-nirmita-pṛthu-ratna-pīṭham abhi pṛthak pṛthaṅ niviṣṭavantau sudhā-vṛṣṭim iva ca sarveṣūpaviṣṭeṣu dṛṣṭiṁ sṛṣṭavantau |
atha pratimāsyā seyam āsyā janma-tārā-gamana-mayīti śrī-yaśodā-yaśo-dātus tasya tadā tad-ācāryāṇām arbhakā darbhakāgrīya-nīrābhiṣekaṁ vivekātirekavantaḥ śantama-mantra-pravacana-sacanayā racayāmāsuḥ | tataś ca,
размер не определён
Там Они сели каждый отдельно на широкие самоцветные троны, тщательно отделанные золотыми узорами, и, когда все расселись, бросили на них взгляд, словно пролили дождь нектара. А так как в тот день приходилась ежемесячная звезда Его рождения, мальчики — сыновья Его наставников, щедрых к славе Шри Яшоды, — полные здравого разумения, совершили над Ним омовение водой с кончиков травы дарбха, с благими мантрами. И тогда:
201ee8549f93 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 18:36:37 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами