Гопала-чампу
Игры Голоки1.2 ¶27Джива Госвами
153 / 5248
Linux
Листать
Гопала-чампу · 1.2 ¶27
॥
Деванагари

ततश् च सर्वासु गतसन्देहासु स्नेहातिशयात् कृष्णमाता सव्येन पाणिना पृष्ठम्, अपसव्येन चिबुकं स्पृष्ट्वा कृष्णज्येष्ठं प्रति सबाष्पम् आचष्ट, “वत्स नीलाम्बर, तवेयम् अम्बा मम समक्षं बाल्याद् एव त्वयि नातीव वात्सल्यम् उल्लासयति, किन्तु स्वयम् उदासीनवद् आसीना भवति । तत् खलु मम तारल्यं कथम् इव वैरल्याय कल्यताम्? तस्माद् अहम् एव त्वाम् उपदिशामि: पीताम्बरेण समम् अविलम्बम् एवालम्बनीयं व्रजवर्त्म” इति ।
अथ रामानुजं हितवती रोहिण्य् अभिहितवती, “तात, यशोदामात, बाल्याद् एव लाल्यभावान् मातुर् उपदेशं जातु न च मन्यसे । मम तु तं न मतान्तरम् आतनोषि । ततः सकृद् अपि मम निदेशम् असकृद् इव मन्यस्व । मातुर् मनस्तापविस्तारान् निस्ताराय निजवदनांशुसुधां विस्तारय त्वरितम्” इति ।

Транслитерация (IAST)

tataś ca sarvāsu gata-sandehāsu snehātiśayāt kṛṣṇa-mātā savyena pāṇinā pṛṣṭham, apasavyena cibukaṁ spṛṣṭvā kṛṣṇajyeṣṭhaṁ prati sabāṣpam ācaṣṭa, “vatsa nīlāmbara, taveyam ambā mama samakṣaṁ bālyād eva tvayi nātīva vātsalyam ullāsayati, kintu svayam udāsīnavad āsīnā bhavati | tat khalu mama tāralyaṁ katham iva vairalyāya kalyatām? tasmād aham eva tvām upadiśāmi: pītāmbareṇa samam avilambam evālambanīyaṁ vrajavartma” iti |
atha rāmānujaṁ hitavatī rohiṇy abhihitavatī, “tāta, yaśodāmāta, bālyād eva lālya-bhāvān mātur upadeśaṁ jātu na ca manyase | mama tu taṁ na matāntaram ātanoṣi | tataḥ sakṛd api mama nideśam asakṛd iva manyasva | mātur manas-tāpa-vistārān nistārāya nija-vadanāṁśu-sudhāṁ vistāraya tvaritam” iti |

размер не определён

Литературный перевод

Когда все сомнения рассеялись, мать Кришны от избытка нежности, коснувшись левой рукой спины, а правой — подбородка старшего брата Кришны, со слезами сказала: «Сынок, Облачённый в синее, эта твоя мама при мне с самого детства не выказывает тебе особой нежности, а сидит, словно равнодушная. Как же моему волнению утихнуть? Поэтому наставляю тебя сама: не мешкая, держись дороги Враджа вместе с Облачённым в жёлтое». Тогда Рохини, желая добра младшему брату Рамы, сказала: «Милый, сын Яшоды, ты с детства, будучи балованным, никогда не слушаешь наставлений матери. А меня ты не считаешь чужой. Так послушай хоть раз моё повеление, как будто много раз. Чтобы унять жгучую тревогу матери, поскорее распространи нектар сияния своего лица».

Версия

d328fb3aa5f2 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 18:36:37 UTC

Доступно наRU

Листайте стихи клавишами